پزشکان بدون مرز

Syndicate content
پزشک،پزشکی،دارو،درمان،بیماری،خبر،دانشگاه،دانشجو،دکتر،علمی
Updated: 1 week 14 min ago

علل کاهش ضربان قلب

Sat, 07/23/2016 - 22:37

ضربان آهسته قلب یا برادی کاردیا (Bradycardia) به قلبی که آهسته تر از حد طبیعی می تپد، می گویند. قلب معمولا در زمان استراحت بین ۶۰ تا ۱۰۰ بار در دقیقه در یک فرد بزرگسال می تپد. هنگامی قلب آهسته می تپد که ضربان قلب کمتر از ۶۰ بار در دقیقه باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، اگر قلب به اندازه کافی خون اکسیژن دار را به بدن پمپاژ نکند، ضربان قلب آهسته می تواند یک مشکل جدی محسوب شود.  با این حال، در مورد برخی افراد، ضربان قلب آهسته علائم و یا عوارضی ندارد.

علایم کندی ضربان قلب

اگر مبتلا به ضربان قلب آهسته هستید، مغز و سایر اندام ها ممکن است به اندازه کافی اکسیژن مورد نیاز خود را بدست نیاورند و در نتیجه، شما علائم کندی ضربان قلب را تجربه کنید.

این علایم عبارتند از:

– حالت غش و ضعف و یا سنکوپ

– سرگیجه

– ضعف

– خستگی

– تنگی نفس

– درد قفسه سینه

– سردرگمی و مشکلات حافظه

– در طول فعالیت بدنی احساس خستگی زودرس می کنید

چه زمانی ضربان قلب آهسته،  طبیعی می باشد؟

ضربان قلب در حالت استراحت، با کمتر از ۶۰ ضربه در دقیقه در برخی از افراد به خصوص در افراد سالم، جوانان و ورزشکاران طبیعی می باشد. در این افراد، ضربان قلب آهسته به عنوان یک بیماری تلقی نمی شود.
تعدادی از بیماری ها می توانند باعث کند شدن ضربان قلب شوند. اگر شما یا فرزندتان هر نشانه ای از ضربان قلب آهسته را تجربه می کنید، به پزشک مراجعه کنید
علل کندی ضربان قلب

– بافت قلب آسیب دیده که مربوط به پیری قلب می باشد

– آسیب به بافت قلب که ناشی از بیماری قلبی یا حمله قلبی است

– فشار خون بالا

– بیماری قلبی مادرزادی

– التهاب بافت قلب (میوکاردیت)

– عمل جراحی قلب

– کم کاری تیروئید

– عدم تعادل الکترولیت ها و مواد معدنی لازم برای هدایت پیام های الکتریکی در بدن

– آپنه خواب (قطع و وصل شدن تنفس در خواب)

– بیماری های التهابی نظیر تب روماتیسمی یا بیماری لوپوس

– هموکروماتوز (تجمع آهن در اندام ها)

– داروها، از جمله برخی داروهای مربوط به اختلالات ضربان قلب، فشار خون بالا و داروهای مربوط به اعصاب و روان

عوارض کندی ضربان قلب

– غش کردن مکرر

– ناتوانی قلب برای پمپ کردن خون کافی (نارسایی قلبی)

– گرفتگی ناگهانی قلب یا مرگ ناگهانی

عوامل خطر کندی ضربان قلب

– سن: یک عامل خطر مهم در کندی ضربان قلب، مساله سن می باشد. مشکلات قلبی که اغلب همراه با ضربان قلب کند هستند، در افراد مسن تر شایع ترند.

– فشار خون بالا

– کلسترول خون بالا

– سیگار کشیدن

– مصرف الکل

– استفاده از مواد مخدر

– استرس یا اضطراب

چه هنگام به پزشک مراجعه کنید؟

تعدادی از بیماری ها می توانند باعث کند شدن ضربان قلب شوند. اگر شما یا فرزندتان هر نشانه ای از ضربان قلب آهسته را تجربه می کنید، به پزشک مراجعه کنید.

اگر احساس ضعف می کنید، مشکل تنفسی و یا درد قفسه سینه دارید، با اورژانس (شماره ۱۱۵) و یا شماره های اضطراری محلی خود تماس بگیرید.

در این مورد باید به متخصص قلب و عروق مراجعه کنید.

در صورت امکان، با یکی از اعضای خانواده و یا دوستی که می تواند شما را کمک کند، همراه باشید. از آنجا که ممکن است مسایل بسیاری مطرح شود، تا آنجا که ممکن است برای پاسخ به سوالات آمادگی کافی داشته باشید.

خوراکی هایی برای تنظیم ضربان قلب

Sat, 07/23/2016 - 21:56

تپش قلب، بالا بودن یا نامنظم بودن ضربان قلب نشانه بیماری این عضو بدن است. برای برطرف کردن این مشکل می توانید از مواد غذایی تنظیم کننده ضربان قلب استفاده کنید. این مواد غذایی آرام بخش است و در تنظیم ضربان قلب موثر است. قلب مانند یک ماشین است که با سرعت خاص عمل می کند. افزایش سرعت یا نامنظم شدن حرکت آن می تواند در عملکرد این ماشین اشکالاتی به وجود آورد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گاهی بالا رفتن ضربان قلب، پیش از وقوع یک حمله قلبی به وجود می آید و فرد به علت استرس دچار افزایش ضربان قلب می شود. علاوه بر آن بالا بودن غیرطبیعی فشار خون نیز می تواند علت بی نظمی ضربان قلب باشد. در این مطلب به چند ماده غذایی مفید برای تنظیم ضربان قلب اشاره شده است.

ماست: غنی از ویتامین B12 است که در کنترل تپش قلب موثر است. ویتامین B12 کمک می کند تا سلول های عصبی رشد کند و استرس وارد شده را تحمل کند.

موز: سرشاراز پتاسیم است. این الکترولیت برای برقراری ارتباط بین مغز و قلب لازم است. بنابراین در تنظیم ضربان قلب موثر است.

سیر: «آلیسین» موجود در سیر مانع از آسیب رادیکال های آزاد در قلب می شود و کلسترول مضر را از بین می برد.

نمک: همیشه بالا بودن ضربان قلب مسئله ساز نیست گاهی نیز پایین بودن ضربان قلب مشکل ایجاد می کند. مصرف نمک برای افرادی که دچار کندی ضربان قلب هستند، موثر است.

مغز میوه: این تنقلات سرشار از چربی سالم است که از قلب در برابر شوک محافظت می کند و عملکرد آن را بهبود می بخشد.

ماهی: همه ماهی های چرب از جمله سالمون حاوی اسید چرب امگا۳ است که حاوی کلسترول خوب است بنابراین برای سلامت قلب بسیار مفید است.

کشمش: برای حفظ ضربان سالم قلب، لازم است و در ایجاد تعادل سدیم و پتاسیم بدن نقش دارد. کشمش سرشار از پتاسیم لازم و کم سدیم است. لذا یکی از بهترین مواد غذایی برای تنظیم ضربان قلب است.

جودوسر: بهترین ماده غذایی برای دفع کلسترول مضر از سرخرگ هاست. این ماده غذایی اسید چرب امگا۳ دارد که ضربان قلب را ثابت نگه می دارد.

نعناع: بر اساس دیدگاه طب قدیمی شرق، نعناع تقویت کننده عضله قلب و افزایش دهنده گردش خون در قلب است.

کدو تنبل: منیزیم موجود در آن در تنظیم ضربان قلب موثر است.

تعداد ضربان طبیعی قلب

Sat, 07/23/2016 - 21:53

قلب یک فرد بزرگسال سالم در حالت استراحت بین ۶۰ تا ۱۰۰ ضربان در دقیقه دارد. زمانی که فردی ضربان قلبش را احساس کند تپش قلب معنا می‌گیرد، حال آنکه تپش قلب در اکثر اوقات مانند زمان بروز هیجانات، طبیعی است.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ضربان طبیعى قلب از امواج الکتریکى که در سلول‌هاى ضربان‌ساز موجود در گره‌هاى کوچک سینوسى دهلیزى دهلیز راست قلب آغاز مى‌شود، منشاء مى‌گیرد.

از آنجا امواج به سرتاسر دهلیز راست و سپس دهلیز چپ منتشر مى‌شود و در نهایت به بطن راست و چپ منتقل مى‌گردد و موجب هماهنگى انقباض عضلاتى که خون را به تمام بدن تلمبه مى‌کند، مى‌شود.

تعداد طبیعى ضربان قلب بین ۶۰ و ۱۰۰ ضربان در دقیقه و متوسط آن ۷۲ تا ۷۸ ضربان است. در قهرمانان ورزشى و افراد خیلى ورزیده ضربان قلب در حال استراحت ممکن است ۴۰ یا ۴۵ باشد و میزان طبیعى ضربان قلب در شیرخواران ممکن است به ۱۵۰ برسد.

در اکثر افراد ضربان قلب هنگام دم کمى افزایش و هنگام بازدم اندکى کاهش مى‌یابد. این پدیده آریتمی٭ سینوسى خوانده مى‌شود و طبیعى است.

به طور کلی هرچه تعداد ضربان قلب در حالت استراحت پایین تر باشد، نشان دهنده فعالیت موثرتر قلب و سلامت بهتر سیستم قلبی عروقی است، به طور مثال ضربان قلب یک ورزشکار حرفه ای در حالت استراحت نزدیک به ۴۰ ضربه در دقیقه است.

شیوع بیماری‌های مادرزادی قلبی میان افراد جامعه حدود یک تا دو درصد است که شایع‌ترین آن آئورت دو لتی است.

بعد از بیماری آئورت دولتی، در درجات بعد سوراخ میان دو دهلیز مطرح می‌شود.

بیماری‌های مادرزادی در اکثر موارد خفیف‌اند و در موارد کمتری شدید هستند که نیازمند عمل‌های جراحی باشند.

ضربان قلبی که بیش از اندازه کم یا زیاد باشد، می تواند بیانگر وجود یک مشکل باشد
نقش ژنتیک در ابتلا به بیماری‌های قلبی مادرزادی بی‌تأثیر نیست. ژنتیک در بیماری‌هایی نظیر تپش قلب غیر طبیعی، نارسایی قلبی و همچنین بیماری‌های عضله قلب تا ۵۰ درصد نیز نقش دارد.

زمانی که فردی ضربان قلبش را احساس کند تپش قلب معنا می‌گیرد، حال آنکه تپش قلب در اکثر اوقات مانند زمان بروز هیجانات، طبیعی است.

در واقع افرادی که ضربان قلبشان یک مرتبه تند می‌شود (بالا‌تر از ۱۵۰ ضربه در دقیقه) و یا کند می شود (کمتر از ۴۰ ضربه در دقیقه)، به عنوان ضربان قلب غیر طبیعی تلقی می‌شوند.»

روش اندازه گیری ضربان قلب

برای اندازه گیری ضربان قلب به سادگی می توانید نبض خود را طبق روش های زیر چک کنید.

۱- انگشت اشاره و انگشت سوم خود را بین استخوان داخلی مچ و تاندون و روی شریان رادیال که در سمت انگشت شست بر روی مچ است قرار دهید.

۲- برای انجام این کار انگشت اشاره و انگشت سوم خود را روی گردن نزدیک به نای قرار دهید.

وقتی که نبض خود را احساس کردید تعداد ضربان در ۱۵ ثانیه را اندازه گیری کنید و برای محاسبه ی تعداد ضربان در یک دقیقه این عدد را در چهار ضرب کنید.

به یاد داشته باشید عوامل متعددی می تواند بر روی ضربان قلب شما اثرگذار باشد، این موارد شامل:

– نوع فعالیت بدنی

– سطح آمادگی جسمانی

– دمای هوا

– موقعیت بدن (مثلا حالت ایستاده یا دراز کشیده)

– احساسات

– اندازه بدن

– داروهای مصرفی

اگرچه تعداد ضربان طبیعی طیف وسیعی را شامل می شود، ضربان قلبی که بیش از اندازه کم و یا زیاد باشد، می تواند بیانگر وجود یک مشکل باشد.

اگر ضربان قلب شما در حالت استراحت خیلی بیشتر از ۱۰۰ (تاکی کاردی) و یا خیلی کمتر از ۶۰ است (برادی کاردی)، حتما به پزشک مراجعه کنید.

اگر علایمی مانند ضعف ، سرگیجه و یا تنگی نفس نیز دارید، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می کند.

٭ نامنظمى و به هم خوردن آهنگ طبیعى ضربان قلب را آریتمى گویند .
کندى ضربان قلب

ضربان قلب کمتر از ۶۰ در دقیقه برادیکاردى خوانده مى‌شود. برادی از ریشهٔ یونانى و به معنى کُند است. کندى ضربان قلب همراه با کم‌کارى تیروئید، یرقان، برخى اختلالات گوارشی، بیمارى قلبی، و مصرف داروهاى خاص به‌ویژه مصرف بیش از حد دیجیتال دیده مى‌شود. همان‌طور که قبلاً ذکر شد کندى ضربان قلب در حال استراحت در قهرمانان ورزشى شایع است.

ضربان قلب بین ۴۰ و ۶۰ در دقیقه معمولاً علائمى ایجاد نمى‌کند. کندى ضربان قلب که با ورزش یا هیجان افزایش نیابد معمولاً نشانهٔ اختلال هدایت داخل قلبى (بلوک قلبی) است و باید در مورد آن با پزشک مشورت کنید. شروع ناگهانى افت ضربان قلب به زیر ۴۰ ضربان در دقیقه به‌ویژه اگر همراه با درد قفسه سینه، خستگی، یا تنگى نفس باشد، نشانگر یک حملهٔ قلبى جدید است و یک فوریت پزشکى مى‌باشد.
تندى ضربان قلب

ضربان قلب بیش از ۱۰۰ در دقیقه تاکى‌کاردى خوانده مى‌شود. تاکی از ریشهٔ یونانى و به معنى تُند است. علل بسیارى شامل پرکارى تیروئید، نارسائى قلب، کم‌خونی، خونریزی، عفونت‌ها، و مخدرها (مثل نیکوتین، کافئین، الکل، مارى‌جوآنا) وجود دارند. اگر متوجه ضربان تند و مداوم قلب خود شدید و یا در گردن و قفسهٔ سینهٔ خود احساس ضربان کردید به پزشک مراجعه کنید.

گاهى ممکن است دچار شروع ناگهانى ضربان تند قلب که به آن تاکى‌کاردى حمله‌اى دهلیزى مى‌گویند، شوید. این عارضه معمولاً در جوانى آغاز مى‌شود و در طول زندگى تکرار مى‌شود. اغلب هیچ‌گونه اختلال قابل تشخیص قلبى وجود ندارد و با وجود اینکه ممکن است هنگام حمله احساس ضعف و بى‌حالى کنید، این عارضه اساساً خوش‌خیم است.
این حملات ممکن است در اثر اختلالات هیجانی، خستگی، سوءهاضمه، مصرف الکل یا دارو بروز کند. ضربان قلب ممکن است از ۱۴۰ تا ۲۵۰ ضربان در دقیقه تغییر کند. داروهاى متعدد قلبى براى جلوگیرى از این حملات در دسترس است. وقتى این حمله شروع شد دراز بکشید و آرام باشید. ایستادن تنها باعث افزایش شدت حمله مى‌شود. هنگامى‌که با این حملات آشنائى پیدا کردید، روش‌هاى خاصى ممکن است براى توقف آنها به‌کار گرفته شود. با وجود این استفاده از این روش‌ها هنگامى‌که تشخیص کاملاً مسجل شد باید توسط پزشک نشان داده شوند.

سایر علل تاکى‌کاردى لرزش (فلوتر، ضربان یا لرزش سریع را فلوتر گویند) دهلیزی، فیبریلاسیون دهلیزی، تاکى‌کاردى‌ بطنى و نشانگان ولف-پارکینسون وایت (این نشانگان نوعى تحریک زودرس بطنى است) مى‌باشد. کلیهٔ این موارد مهم هستند و براى تشخیص آنها نوار قلبى و سایر آزمایش‌ها ضرورى است.
ضربان نامنظم قلب

ضربان نامنظم قلب یا آریتمى علل متعددى دارد. اکثر موارد ضربان نامنظم قلب (اگر نه همهٔ آنها) که بیش از چند دقیقه طول مى‌کشند باید توسط پزشک مورد بررسى قرار گیرند.

یکى از علل ضربان نامنظم قلب که اکثر افراد گاه‌به‌گاه دچار آن مى‌شوند و کاملاً بى‌خطر است ضربان زودرس دهلیزى است. این ضربان‌ها معمولاً با احساس لرزش در گردن و قفسهٔ سینه مشخص مى‌شوند و در اثر ضربان‌هاى قلبى دوره‌اى که داراى قدرت بیشترى هستند پدید مى‌آیند. علت ضربان زودرس دهلیزى یک تحریک الکتریکى دوره‌اى است که به‌جاى گره سینوسى دهلیزى از عضلات دهلیز آغاز مى‌شود.

ضربان زودرس دهلیزى معمولاً بى‌خطر است و اکثر افراد به آن توجهى نمى‌کنند مگر آنکه تکرار آن نگران‌کننده شود. این ضربان‌ها معمولاً توسط مخدرهاى محرک قلب مثل نیکوتین، کافئین، مارى‌جوآنا، و الکل ایجاد مى‌شوند.

خوددارى از مصرف آنها معمولاً از بروز این عارضه جلوگیرى مى‌کند مگر آنکه زمینهٔ بیمارى قلبى وجود داشته باشد. اگر تعداد این ضربان‌ها زیاد شود و یا باعث نگرانى شما گردد، باید به پزشک مراجعه کنید. داروهاى متعددى براى کاهش یا توقف این ضربان‌ها وجود دارند. در موارد استثنائى یک دستگاه الکترونیکى ضربان‌ساز که باعث ایجاد ضربان قلب مى‌شود، ممکن است زیر پوست تعبیه شود تا ضربان طبیعى قلب را حفظ کند.

الکل و قلب

مصرف طولانى‌مدت الکل عوارض متعددى در دستگاه قلبى عروقى ایجاد مى‌کند. نوشیدن الکل با افزایش خفیف فشارخون همراه است. افزایش فشارخون در افرادى که زیاد الکل مى‌نوشند قابل توجه است و ممکن است باعث شیوع بیشتر سکته مغزی، بزرگى قلب، و نارسائى قلب در میان الکلى‌ها گردد. معلوم نیست که فشارخون بالا با پرهیز از مصرف الکل، به‌طور دائم به حد طبیعى بازگردد.

الکل مى‌تواند باعث آریتمى‌هاى گوناگون شود. این عارضه معمولاً هنگام مصرف زیاد الکل و بعد از آن ایجاد مى‌شود و با پرهیز مستمر از الکل برطرف مى‌گردد. علت دقیق این آریتمى‌ها معلوم نیست ولى تصور مى‌شود که الکل یک اثر سمى روى قلب داشته باشد. بدون تردید خطر عمدهٔ آریتمى‌ها مرگ ناگهانى در اثر فیبریلاسیون بطنى است. در این عارضه قلب به ‌قدرى تند و نامنظم مى‌شود که برون‌ده قلبى قادر به حفظ حیات نیست.

نبض‌تان را در کجای بدن بگیرید؟

رایج‌ترین دو شریانی که برای گرفتن نبض به کار می‌روند، شریان رادیال در طرف درونی مچ در نزدیکی کناره شست دست، و شریان کاروتید در گردن در میان نای و عضله گردن.

نبض را می‌توان با گذاشتن انگشت روی شریان رانی در کشاله ران اندازه گرفت، و اغلب برای آزمایش‌های کاتتریزاسیون قلب برای مثال در آنژیوگرافی قلب از این محل استفاده می‌شود؛ و نبض‌های پشت‌پایی (pedal pulse) در پاها برای بررسی جریان خون در اندام‌های تحتانی به کار می‌روند.

به گفته کارشناسان گذاشتن انگشت بر روی این شریان‌ها و شمردن ضربان‌ها در ۶۰ ثانیه دقیق‌ترین اندازه‌گیری را به دست خواهد داد. همچنین می‌توانید ضربان‌های نبض را برای ۱۵ ثانیه بشمارید و عدد به دست آمده را در چهار ضرب کنید، یا برای ۱۰ ثانیه این کار را انجام دهید و عدد به دست آمده را شش ضرب کنید، اما اغلب کارشناسان شمردن برای ۶۰ ثانیه کامل در صورت امکان را توصیه می‌کنند.

علل ضربان نبض غیرطبیعی

اختلال ریتم قلب (آریتمی) باعث می‌شود قلب با سرعت بیش از حد بالا یا بیش از حد پایین، یا با ریتم نامنظم بتپد.

“تاکیکاردی “را عموما به عنوان رسیدن سرعت ضربان قلب به بالای ۱۰۰ تپش در دقیقه تعریف می‌کنند و معمولا ناشی از آن است که گسیل پیام‌های الکتریکی که از حفره قلب منشا می‌گیرند، وضعیتی نابهنجار پیدا کرده است.

رسیدن سرعت ضربان قلب به ۱۵۰ و بالاتر ناشی از عارضه‌ای است که “تاکیکاردی فوق‌بطنی” نام دارد.

سرعت ضربان قلب کمتر از ۶۰ ضربه در دقیقه را “برادیکاردی” می‌نامند و ممکن است بیانگر آسیب‌دیدن قلب به علت حمله قلبی یا سایر بیماری‌های قلبی- عروقی یا مشکلات به گره سینوسی- دهلیزی- که به عنوان ضربان‌ساز قلب عمل می‌کند- باشد.

رابطه‌ محکمی میان فشار خون و سرعت ضربان قلب وجود ندارد، و ممکن است با وجود سرعت ضربان قلب طبیعی، فشار خون شما بالا باشد.

سرعت ضربان قلب در هنگام فعالیت جسمی شدید افزایش می‌یابد، اما چنین فعالیتی ممکن است تنها اندکی فشار خون را بالا ببرد. هنگامی که فشار خون بیش از حد پایین می‌آید، بدن با افزایش سرعت ضربان قلب برای تشدید برون‌ده قلب به آن واکنش نشان می‌دهد.

محل های رایج لمس نبض:

نبض رادیال: که در قسمت داخلی مچ دست (پایین انگشت شست و روی استخوان رادیوس قرار دارد).

نبض کاروتید که در روی گردن و در فرورفتگی کنار سیب آدم می باشد.

در جاهای دیگر از جمله کشاله ران، مچ پا، آرنج (براکیال)، گیجگاهی (تمپورال) می توان نبض را لمس نمود.

نکات:

– با انگشت شست نبض را لمس نکنید زیرا خود شست نبض قابل لمس دارد.

– هر دو شریان کاروتید را همزمان لمس نکنید و فشار زیادی بر روی این شریان وارد ننمائید. زیرا در ریتم ضربان قلبی اختلال ایجاد می کند.

– در بزرگسالان رایج ترین محل، برای لمس نبض، شریان رادیال بوده و مطمئن ترین محل شریان کاروتید می باشد.

– در افرادی که خونریزی دارند نبض ضیعف ولی تعدادش زیاد است

– در افراد دچار اسهال و استفراغ شدید نبض ضعیف و حتی غیر قابل لمس است.

– تعداد نبض در شرایط طبیعی با افزایش سن تا رسیدن به سن بلو کاهش می یابد.

– جثه: تعداد نبض در افراد با جثه بزرگ و ورزشکار کمتر از افراد با جثه کوچک است.

برای لمس نبض در شیرخواران از شریان بازویی در داخل و وسط بازو استفاده کنید.

به ازای افزایش هر ۱۰ ضربان قلب، ۹درصد مرگ‌زودرس افزایش می یابد

Sat, 07/23/2016 - 21:45

پژوهشگران علوم پزشکی تایید کردند که سرعت تپش قلب با مرگ‌زودرس ارتباط دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، قلب یک فرد بزرگسال سالم در حالت استراحت بین ۶۰ تا ۱۰۰ ضربان در دقیقه دارد. زمانی که فردی ضربان قلبش را احساس کند تپش قلب معنا می‌گیرد، حال آنکه تپش قلب در اکثر اوقات مانند زمان بروز هیجانات، طبیعی است.

محققان عنوان کردند که احتمال مرگ دراثر ابتلا به هرنوع بیماری، در ازای افزایش هر ۱۰ ضربان قلب ۹درصد افزایش پیدا می‌کند.

این مطالعه جدید نشان می‌دهد شدت ضربان قلب می‌تواند به عنوان آزمایشی برای پیش‌بینی احتمال مرگ طی دو دهه آینده از عمر انسان مورد استفاده قرار گیرد.

پزشکان از مدتها پیش می‌دانستند که شدت کم ضربان قلب به معنی سلامت بیشتر است اما اولین باری است که مزایا و خطرات مرتبط با شدت ضربان قلب در انسان‌ها محاسبه شده‌است.

به گفته محققان احتمال مرگ افرادی که شدت تپش قلب آنها ۸۰ ضربان در دقیقه است نسبت به افرادی که شدت تپشی برابر ۴۵ ضربان در دقیقه دارند، طی ۲۰ سال آینده ۴۵ درصد بیشتر است. میانگین شدت تپش قلب در بیشتر افراد ۶۰ تا ۱۰۰ است اما قلب ورزشکاران حرفه‌ای در دقیقه ۴۰ ضربان دارد.

محققان دریافته‌اند خطر مرگ ناشی از ابتلا به هر نوع بیماری و اختلال سلامتی در ازای هر ۱۰ واحد افزایش ضربان در دقیقه، نزدیک به ۹ درصد افزایش پیدا می‌کند. به گفته دانشمندان کالج پزشکی دانشگاه کوینگدو چین، ارتباط میان شدت ضربان قلب با خطر مرگ ناشی از هرنوع بیماری به شاخص‌های پرخطر سنتی بیماری‌های قلبی عروقی وابسته است.

محققان برای یافتن رابطه میان شدت ضربان و مرگ به تحلیل و بررسی اطلاعات ۴۶ مطالعه مختلف پرداختند که روی ۱٫۲ میلیون انسان در دوره زمانی ۲۱ سال انجام گرفته بودند. بیش از نیمی از این افراد زیر ۵۱ سال سن داشتند. در این دوره زمانی ۷۸۳۴۹ مرگ رخ داده بود که ۲۵۸۰۰ نفر از آنها دراثر اختلالات قلبی جان خود را از دست داده‌بودند.

محققان در میان این داده‌ها ارتباطی فزاینده میان شدت ضربان و مرگ انسان‌ها یافتند. براساس این یافته‌ها زمانی که ضربان قلب به ۹۰ واحد در دقیقه می‌رسد،‌احتمال مرگ زودرس دوبرابر می‌شود.

سندرم کوشینگ

Sun, 07/17/2016 - 00:28

هنگامی که مقدار زیادی هورمون کورتیزول در بدن تولید شود، سندرم کوشینگ (Cushing’s syndrome) بوجود می آید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، یکی از دلایل شایع سندرم کوشینگ، استفاده زیاد از داروهای خوراکی کورتیکواستروئید می باشد. اگر بدن نیز مقدار زیادی هورمون کورتیزول توسط غدد فوق کلیوی (آدرنال) بسازد، موجب بروز این سندرم صورت ماه شکل می شود. و درمان این سندرم با کاهش هورمون کورتیزول در حد طبیعی صورت می گیرد.

علل سندرم کوشینگ

۱ – تولید زیاد هورمون کورتیزول توسط غدد آدرنال یا فوق کلیه: کورتیزول در حد طبیعی برای بدن لازم است، برای مثال تنظیم کننده فشار خون می باشد و عملکرد سیستم قلبی-عروقی را تعدیل می کند.
۲- مصرف داروهای کورتیکوستروئید در دوز بالا و برای مدت طولانی: این داروها دارای اثرات مشابه هورمون کورتیزول در بدن هستند.

انواع داروهای کورتیکواستروئید شامل: بتامتازون، بودزونید، کورتیزون، دگزامتازون، هیدروکورتیزون، متیل پردنیزولون، پردنیزولون و پردنیزون است.

داروهای کورتیکواستروئید برای درمان بیماری های زیر مورد استفاده قرار می گیرند:

آرتریت روماتوئید، آلرژی، بیماری های پوستی (اگزما، لوپوس، پسوریازیس، کهیر و خارش)، مشکلات تنفسی و آسم، برخی سرطان ها، اختلالات خونی، مشکلات چشمی، ورم و درد مفاصل، مشکلات گوارشی (کولیت زخمی، اختلالات التهابی روده)، جلوگیری از پس زدن پیوند اعضا و هورمون درمانی.
اگر شما در حال مصرف داروی کورتیکواستروئیدی برای بیماری خاصی هستید و علائمی را مشابه علائم سندرم کوشینگ دارید، برای بررسی نزد پزشک بروید
۳- تولید زیاد هورمون آدرنوکورتیکوترپیک (ACTH) توسط غده هیپوفیز: هورمون آدرنوکورتیکوترپیک ( ACTH) تنظیم کننده تولید هورمون کورتیزول در غده فوق کلیه می باشد.
۴- تومور غده هیپوفیز: تومور غده هیپوفیز باعث ترشح زیاد ACTH می شود و ACTH غده آدرنال را تحریک کرده و کورتیزول را تولید می کند. این تومور در زنان بسیار شایع است.

۵- تومور ترشح کننده ACTH در یک محل غیرطبیعی: به ندرت هرگاه توموری در یک عضوی که به طور معمول ACTH ترشح نمی کند، ایجاد شود، تومور مقدار زیادی ACTH را ترشح می کند و باعث ایجاد سندرم کوشینگ می شود. این تومورها که می توانند خوش خیم و یا بدخیم باشند، معمولا در ریه، پانکراس (لوزالمعده)، تیروئید و یا غده تیموس یافت می شوند.

۶- بیماری غده آدرنال : تومور خوش خیم قشر آدرنال که به نام آدنوم آدرنال خوانده می شود و تومورهای سرطانی قشر آدرنال می توانند کورتیزول زیادی را تولید و سندرم کوشینگ را بوجود آورند.

علائم سندرم کوشینگ
کوهان بوفالو

– افزایش وزن و تجمع بافت چربی به خصوص در قسمت میانی و فوقانی پشت، صورت (گرد شدن صورت) و بین شانه ها (بوفالویی شکل شدن)
– ترک های پوستی به رنگ صورتی و یا بنفش بر روی پوست شکم، ران، سینه و بازوها
– نازک و شکننده شدن پوست و به راحتی کبود شدن
– آکنه
– ضخیم شدن و قابل رویت شدن موهای صورت در زنان (هیرسوتیسم)
– توقف و یا نامنظم شدن دوره های قاعدگی در زنان
– کاهش میل جنسی در مردان
– کاهش باروری در مردان
– اختلال نعوظ در مردان
– خستگی
– ضعف عضلات
– افسردگی، اضطراب و زودرنجی
– مشکلات شناختی
– افزایش فشار خون
– عدم تحمل گلوکز که ممکن است منجر به دیابت شود.
– سردرد
– پوکی استخوان و شکستگی آن

چه هنگام باید نزد پزشک رفت؟

– اگر شما در حال مصرف داروی کورتیکواستروئیدی برای بیماری خاصی هستید و علائمی را مشابه علائم سندرم کوشینگ دارید، بهتر است برای بررسی نزد پزشک بروید.

– حتی اگر از داروهای کورتیکواستروئید استفاده نمی کنید، ولی علائم مشابه علائم این سندرم را دارید، نزد پزشک بروید.

علائم چه بیماری هایی شبیه سندرم کوشینگ است؟

سندرم تخمدان پلی کیستیک در زنان، دارای علائم مشابه سندرم کوشینگ است. این علائم مثل رشد موی زیاد و دوره های قاعدگی نامنظم است.
علائم افسردگی، اختلالات غذاخوردن و اعتیاد به الکل نیز تا حدی شبیه سندرم کوشینگ می باشند

لذا برای تشخیص صحیح علائم بیماری به پزشک متخصص مراجعه کنید.

پیشگیری از سندرم کوشینگ

– اگر شما از داروهای استنشاقی کورتیکواستروئید استفاده می کنید، پس از تنفس، دهانتان را بشویید.
– اگر متوجه ورم غیرطبیعی در صورت یا گردن، رشد زیاد موهای صورت در زنان و اختلال عملکرد جنسی در مردان شدید، فورا به پزشک مراجعه کنید.
– نمک را کم مصرف کنید. فشار خون بالا که یکی از علائم این سندرم می باشد، نیاز به کاهش نمک دریافتی دارد.
– گهگاه به متخصص غدد مراجعه کنید. این متخصص، میزان کورتیزول خون شما را آزمایش می کند.
– به طور مکرر نزد چشم پزشک روید. آب مروارید یکی از علائم سندرم کوشینگ است.

راه های تشخیص بیماری کوشینگ

برخی روش های تشخیص این سندرم عبارتند از :

– آزمایش خون و ادرار برای بررسی میزان هورمون کورتیزول
– آزمایش بزاق
– روش های تصویربرداری : با استفاده از سی تی اسکن یا MRI می توان غده آدرنال و هیپوفیز را بررسی کرد.
– آزمایش تحریک هورمون آزاد کننده کورتیکوتروپین
نکات ضروری قبل از آزمایش خون و ادرار
بیماران می توانند به طور معمول بخورند و بیاشامند و داروهای خود را قبل از آزمایش مصرف کنند، اما مصرف داروهای حاوی استروژن از جمله قرص های پیشگیری از بارداری و درمان های جایگزین هورمون باید به مدت شش هفته قبل از اندازه گیری کورتیزول خون متوقف شود، زیرا استروژن موجب می شود که کورتیزول به گلوبولین بچسبد و موجب افزایش مقدار کورتیزول خون می گردد.
داروهای حاوی استروئید نیز باید قطع شود، چراکه باعث عدم تشخیص درست می گردد.
باید مراقب بیماران دیابتی نیز باشیم، چراکه ممکن است در حین آزمایش، قند خونشان بالا رود.

چرا دهان من مدام آفت می زند ؟

Sun, 07/17/2016 - 00:23

آفت یا برفک یک بیماری قارچی است و به علت مرطوب بودن محیط دهان سرعت بهبودی بسیار کم می باشد.اول از همه باید بهداشت دهان و دندانها را خوب رعایت کنید وجود هر نوع کانون عفونی در حفره دهان تشدید کننده می باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، قرص و پماد نیستاتین روزی ۳ بار -پماد را روی پنبه بگذارید و روی محل ضایعه بمالید -قرص را به مدت ۲ هفته مصرف کنید-برای تسکین دردهای موضعی -شربت دیفن هیدرامین را روزی ۳ بار هر بار یک قاشق غذاخوری غرغره کنید و بیرون بریزید

زخمهای آفتی، کوچک دردناک و آزار دهنده می باشند.این زخمهای سطحی باعث می شود که غذا خوردن وحتی صحبت کردن فرد با ناراحتی و مشکل مواجه شود. این زخمها ممکن است در روی زبان، کام نرم روی قاعده لثه ها و فضای داخل دهان ایجاد شود.

آفت از دو جهت با تب خال متفاوت است یکی اینکه آفت بیشتر بافت نرم داخل دهان را گرفتار می کند جائیکه بندرت توسط زخمهای تب خال در گیر می شود و آنکه دیگر آفت مسری نیست ولی تب خال بسیار مسری می باشد .

آفت در هر سنی ممکن است فرد را مبتلا کند ولی معمولاً در سنین ۴۰-۱۰ سال برای اولین بار فرد را گرفتار می کند. این بیماری اغلب نیاز به درمان ندارد. درد آن پس از چند روز فروکش کرده و خود زخم نیز در طی ۳-۱ هفته کاملاً بهبود می یابد.

بندرت ممکن است آفت بیماری شدیدی را ایجاد کند که در این نوع زخمها بزرگتر از یک سانتی متر و یا زخمهائی که بیش از ۲ هفته دوام می آورند را شاهد هستیم.

علائم آفت شامل :

– زخم یا زخمهائی دردناک در داخل دهان
– احساس سوزش و یا سوزن سوزن شدن قبل از ظهور زخم
– یک زخم گرد با مرکزی سفید رنگ که توسط یک هاله قرمز احاطه شده است
– گاهی ممکن است علائمی مثل تب ، بی حالی و تورم غدد لنفاوی همراه آفت وجود داشته باشد، گرچه این علائم ممکن است ارتباطی با آفت نداشته باشد.

علت بیماری

علت بیشتر موارد آفت یک راز باقی مانده است. محققان معتقدند که استرس و یا آسیب بافتی می تواند باعث ایجاد آفت شود. حتی آسیبهای خفیف مثل گاز گرفته شدن فضای داخل دهان بطور اتفاقی نیز می تواند باعث ایجاد آفت شود.

سایر علل احتمالی آفت شامل موارد زیر است :

– اختلال در عملکرد سیستم ایمنی
– مشکلات و کمبودهای تغذیه ای مثل کمبود ویتامین ۱۲ B، روی، فولیک اسید و یا آهن
– بیماریهای لوله گوارش
– حساسیت غذائی
– دوران قاعدگی

نکته دیگر اینکه ، گر چه هر کسی ممکن است به این بیماری مبتلا گردد ولی این بیماری در بعضی خانواده ها شیوع بیشتری دارد که نشان می دهد ممکن است استعداد به آن از طریق ارث نیز منتقل شود.

در صورتیکه یکی از موارد زیر گریبانگیر شما شد، حتماً به پزشک مراجعه کنید :

– زخمهائی که بطور غیر معمول بزرگ می باشند .
– زخمهائی که بیش از ۳ هفته وجود دارد و بهبود نیافته اند.
– دردی که با اقدامات اولیه فروکش نکرده است.
– در صورتیکه این بیماری نوشیدن شما را مختل کرده است و نمی توانید به مقدار کافی مایعات میل کنید .
– تب بالا همراه با آفت

همچنین اگر شما دندانی دارید که سطح بسیار تیزی دارد و یا وسائل داخل دهانی مثل دندان مصنوعی که بنظر می رسد که آنها باعث تحریک داخل دهان شما و ایجاد آفت می شوند باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

درمان

در حالت عادی این بیماری بدون درمان بهبود می یابد ولی خصوصاً برای زخمهای بزرگ دردناک و مزمن پزشکان دارو می دهند. برای کاهش درد و التهاب ناشی از آفت نیز پزشکان از دهان شویه های حاوی کورتیداستروئید و یا مواد بی حس کننده استفاده می کنند.

پیشگیری

می توان با پی بردن به عواملی که محرک ایجاد آفت می باشد و دوری جستن از آنها تعداد دفعات ابتلا به آفت را کاهش داد.

۱- متوجه باشید که چه می خورید: از غذاهائی که بنظر می رسد که دهان شما را تحریک می کنند پرهیز کنید. اینها می تواند شامل غذاهای اسیدی، آجیل ها و یا بعضی از ادویه ها باشد.

۲- در هنگام غذا خوردن با کسی صحبت نکنید : گفته شد حتی آسیبهای جزئی داخل دهان که بطور مثال از گاز گرفته شدن اتفاقی جدار دهان فرد ایجاد می شوند، می توانند باعث ایجاد زخمهای آفتی شوند.

۳- رعایت بهداشت دهان : مسواک زدن پس از هر وعده غذا و استفاده از نخ دندان روزی یکبار می تواند دهان شما را پاکیزه نگه داشته و از غذاهائی که ممکن است باعث تحریک و ایجاد آفت شوند جلوگیری کند.

اقدامات ساده برای مراقبت فرد مبتلا به آفت

پس از اینکه فرد به آفت دچار شد برای تخفیف درد و ناراحتی ناشی از آن اقدامات زیر مفید است:

– اجتناب از مصرف غذاهای اسیدی ، قندی، پر ادویه و هر غذائی که باعث تشدید درد و تحریک زیاد دهان می شود.

– استفاده از تکه های کوچک یخ برروی نقاطی که دچار آفت است. این کار باعث تخفیف درد می شود.

– مسواک زدن بطور مرتب و تمیز نگه داشتن دهان

– مرتباً دهان خود را بشوئید. این کار را می توان با آب نمک و یا استفاده از دهانشویه های معمولی انجام داد. اگر از شربت دیفن هیدارمین و یا محلول آب اکسیژنهاستفاده می کنید حتماً آنها را رقیق کنید تا تحریک کننده نباشند.

– با استفاده از محلول شیر منیزیوم ( هیدروکسید منیزیوم که هم بعنوان داروی ضد اسید و هم ضد یبوست مصرف می شود. ) و چکاندن چند قطره روی زخم آفت هم درد آن کاهش می یابد هم بهبود آن تسریع می یابد.

– استفاده از ضد دردهائی مثل آسپرین ، استامینوفن و یا ایبوپروفن نیز برای کاهش درد مفید است ولی از آسپرین برای کودکان نباید استفاده کرد.

گرفتگی عضلات کمر

Sun, 07/17/2016 - 00:14

گاهی احساس کمر درد پس از بلند کردن یک جسم سنگین، حرکت ناگهانی، نشستن در یک حالت برای مدت طولانی و یا در اثر یک آسیب یا تصادف رخ می دهد. کمردرد اغلب در اثر یک مصدومیت ناگهانی به عضلات و رباط های حمایت از پشت کمر ایجاد می شود درد به علت اسپاسم عضلانی، کشیدگی یا پارگی در رباط ها و عضلات ایجاد می شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، عضله گاهی در هنگام خواب نیز دچار اسپاسم می شود که بیشتر در اثر کم آبی بدن، فعالیت یا عدم فعالیت طولانی مدت، کشیدگی عضلات یا استفاده مفرط از عضلات ایجاد می شود.

گرفتگی عضلات

اسپاسم عضلات کمری همان انقباضات غیر ارادی عضلات ناحیه کمر است اسپاسم عضلات اسکلتی شایعترین و اغلب به علت کم شدن آبی بدن و اختلالات الکترولیتی می باشد هر کدام از عضلات پشت می تواند زخمی یا تحریک شود این مشکل در اثر یک جنبش ناگهانی در یک مسابقه تنیس، یک بازی فوتبال دستی، سقوط، پیچ، بلند کردن نادرست اشیاء یا انقباض ناگهانی برای جلوگیری از سقوط بوجود می آید و به دنبال آن درد ناگهانی ایجاد می شود این درد گاهی ممکن است با تاخیر هم شروع شود. درد گرفتگی عضلات، کولیکی است یعنی مانند دردهای ( قاعدگی، سنگ کلیه، درد کیسه صفرا ) می باشد. گرفتگی عضلات ممکن است در اثر رژیم غذایی نادرست ایجاد شود کمبود مواد غذایی معدنی ( کلسیم، فسفر ) ممکن است سبب گرفتگی عضلات باشد. لذا مصرف مواد غذایی غنی از فسفر و کلسیم توصیه می شود.

علل کمر درد ناگهانی

شکستگی های ستون فقرات به علت پوکی استخوان
به علت سرطان ستون فقرات
شکستگی ستون فقرات
اسپاسم عضلانی
فتق دیسک
سیاتیک
تنگی کانال نخاعی
انحنای ستون فقرات مانند ( اسکولیوز و کیفو ) که ممکن است به کودکان و نوجوانان به ارث رسیده باشد
فشار به عضلات و رباط های پشت
کمر درد نیز ممکن است به دلیل:
یک آنوریسم آئورت غیر طبیعی است که نشت داشته باشد.
انواع آرتروزمانند ( آرتروز، ورم مفاصل پسوریاتیک و آرتریت روماتوئید )
عفونت ستون فقرات ( استئومیلیت، التهاب دیسک، آبسه )
عفونت کلیه یا سنگ کلیه
مشکلات مربوط به بارداری
موارد پزشکی که اندام های تناسلی زنان را تحت تاثیر قرار می دهد مانند ( اندومتریوز، کیست تخمدان، سرطان تخمدان، فیبروئیدهای رحمی )
درمان گرفتگی و اسپاسم عضلات

۴۸ – ۷۲ ساعت اول بعد از گرفتگی عضلات ابتدا از یخ استفاده کنید به مدت ۲۰ دقیقه یخ را بگذارید و سپس ۱٫۵ ساعت استراحت دهید و دوباره به مدت ۲۰ دقیقه بگذارید برای جلوگیری از یخ زدگی پوست از یک مانع نازک مانند ( حوله ) بین یخ و پوست استفاده کنید. یخ اسپاسم را کاهش می دهد و مصرف مسکن های خطرناک را کاهش می دهد. قبل از استفاده بسته های یخ را در یک پارچه مرطوب بپیچید
بعد از ۷۲ ساعت شروع کنید به استفاده از حرارت مرطوب مانند ( پد حرارت مرطوب، وان آب گرم، دوش آب داغ ) زیرا گرما سبب شل شدن اعصاب و فیبر های عضلانی می شود. به حمام بروید و دوش آب گرم را به پشت خود در محل درد نگه دارید. تا درد فروکش کند.

مقدار زیادی مایعات بنوشید مخصوصا اگر در منطقه گرم زندگی می کنید زیرا بیشتر اسپاسم ها در اثر کاهش آب بدن و الکترولیت ها بوجود می آید.

تمرینات کششی ملایم را شروع کنید زیرا سبب کاهش اسپاسم کمر می شود.

لارم نیست در بستر استراحت طولانی داشته باشید ولی لازم است از هر گونه فعالیت هایی مانند ( بلند کردن اجسام سنگین و یا برخی ورزش ها ) اجتناب کنید بیشتر از ۱ – ۲ روز استراحت مطلق نداشته باشید استراحت طولانی مدت در رختخواب برای درمان اسپاسم عضلات کمر مضر است.

در صورتی که علت کمر درد گرفتگی عضلانی باشد تلاش برای استراحت بیشتر، مشکل درد کمر را بدتر می کند. اکثر کارشناسان معتقدند که ماندن در رختخواب، دراز کشیدن یا غیر فعال بودن برای مدت طولانی برای درد ماهیچه های پشت شما بد است. افرادی که فعالیت را شروع می کنند به احتمال زیاد سریع تر بهبود می یابند ممکن است در ابتدا درد شدید باشد ولی سعی به فعالیت داشته باشید و هر روز فعالیت را کمی بیشترکنید. ورزش منظم و فعال بودن روزانه عضلات پشت را قوی می کند ورزش شنا، پیاده روی و یوگا بهترین ورزش ها برای عضلات کمر هستند.

همانطوریکه به پشت خوابیده اید پاهای خود را با خم زانوی ۹۰ درجه بر روی یک صندلی گذاشته و بالا نگه دارید تا احساس راحتی بیشتری پیدا کنید.

وضعیت خواب نیز در کاهش درد موثر است اگر شما به پهلو می خوابید پاهای خود را کمی به سمت قفسه سینه قرار داده و یک بالش بین پاهای خود قرار دهید اگر به پشت می خوابید یک پشتی را زیر زانوهای خود قرار دهید.

ماساژ می تواند در کوتاه مدت موثر باشد.

از داروی استامینوفن در صورتی که مشکل کبدی نداشته باشند استفاده کنند.

از داروهای غیر استروئیدی در صورتی که ناراحتی معده ندارید می توانید استفاده کنید.

از شل کننده های عضلانی می توانید استفاده کنید.

ضد درد های Percodan و Demerol در موارد شدید استفاده می شود.

از مسکن های مخدر با نظر پزشک نیز می توانید استفاده کرد.

اگر چه داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای مانند ( آمی تریپتیلین ) در درمان افسردگی به کار می رود ولی برای درمان درد های مزمن کمر نیز موثر هستند.

کورتیزون و سایر داروهای استروئیدی گاهی برای یک دوره کوتاه مدت به منظور کاهش درد و التهاب استفاده می شود.

مصرف چای بابونه به آرامش عضلات کمک می کند.

خوردن عسل از عود گرفتگی عضلات جلوگیری می کند.

سرکه سیب به علت پتاسیم بالا سبب کاهش گرفتگی عضلات می شود یک قاشق چایخوری عسل را با دوقاشق چایخوری سرکه سیب و آب گرم مخلوط نموده و مصرف کنید.

روش صحیح بلند کردن اشیاء را یاد بگیرید

در صورت داشتن کمردرد همراه با موارد زیر حتما به پزشک مراجعه کنید

درد بعد از یک ضربه یا افتادن برگشت کند.

دفع ادرار همراه سوزش یا خون در ادرار باشد.

تاریخچه سرطان در خانواده باشد.

عدم کنترل ادرار یا مدفوع ( بی اختیاری ) داشته باشید.

دردی که به سمت پایین پاها در زیر زانو ها کشیده شود.

درد که با دراز کشیدن بدتر یا در شب شما را از خواب بیدار کند.

ایجاد قرمزی و تورم در پشت یا ستون فقرات وجود داشته باشد.

درد شدیدی که راحتی را از شما گرفته باشد.

همراه با کمر درد تب غیر قابل توجیح وجود داشته باشد.

ضعف یا بی حسی در ( باسن ، ران ، ساق پا و لگن ) وجود داشته باشد.

اگر وزن شما ناخواسته کم شود.

درد با استفاده از استروئیدها یا داروهای داخل وریدی برطرف نشود.

کمر درد شما بیش از ۴ هفته طول بکشد.

اگر کمر درد شما مداوم و بیش از ۱ -۲ هفته طول کشید با پزشک خود مشورت کنید.

آسپیرین می‌تواند احتمال سکته را کاهش دهد

Sun, 07/17/2016 - 00:06

بیمارانی که مشکلات قلبی دارند لازم است از آسپیرین استفاده کنند زیرا بیشتر پزشکان اعتقاد دارند که مصرف آسپیرین می‌تواند احتمال سکته را کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آسپیرین در عملکرد لخته‌سازی خون دخالت می‌کند. وقتی خونریزی دارید، سلول‌های لخته‌ساز خون شما که پلاکت‌ها نامیده می‌شوند در محل زخم جمع می‌شوند. این پلاکت‌ها با جمع شدن کمک می‌کنند روزنه رگ‌خونی که از آن خون می‌آید بسته شده و خونریزی بند بیاید.

اما این لخته شدن می‌تواند درون رگ‌هایی که خون قلب یا مغزتان را تامین می‌کند هم اتفاق بیفتد. اگر رگ‌های خونیتان به‌خاطر تصلب‌شریان باریک شده باشند—ایجاد شدن ته‌نشین‌های چرب در رگ‌‌های خونی—یک ته‌نشین چرب در رگتان ممکن است بترکد. سپس به سرعت یک لخته خون شکل می‌گیرد و رگ را می‌بندد. این از جریان خون به سمت قلب یا مغز جلوگیری کرده و موجب سکته یا حمله‌قلبی می‌شود. درمان با آسپیرین عمل لخته‌سازی پلاکت‌ها را کاهش می‌دهد و از بروز حمله‌قلبی و سکته جلوگیری می‌کند.

پیرو نظریه جدید موسسه ارتقاء سلامت و مراقبت بریتانیا، پزشکان برای یک بی‌نظمی (آریتمی) شایع ضربان قلب موسوم به فیبریلاسیون دهلیزی(AF) نباید به آسپیرین اکتفا کنند زیرا داروهای رقیق‌کننده خون همچون وارفارین در پیشگیری از سکته مغزی موثرتر هستند.

فیبریلاسیون دهلیزی (AF)، شایع‌ترین بی‌نظمی ضربان قلب است. در این حالت، براثر انقباض بسیار سریع عضلات دهلیزها، قلب نمی‌تواند کار خود را به خوبی انجام دهد و ممکن است لخته‌های خون تشکیل شود که به‌نوبه خود خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

از سال‌ها پیش برای کمک به بیمارانی که مشکلات قلبی دارند از آسپیرین استفاده می‌شده است و اعتقاد بیشتر پزشکان این بود که مصرف این دارو می‌تواند احتمال سکته مغزی را کاهش دهد. اما پژوهش‌های اخیر نشان داده است تاثیر آسپیرین در مقایسه با سایر داروها ناچیز است.

آسپیرین می‌تواند تاثیرات متفاوتی روی جنسیت‌های مختلف داشته باشد و برای زنان نیز در سنین مختلف متفاوت است.

برای مردان کلیه سنین، آسپیرین می‌تواند:

– از حمله قلبی اول و دوم جلوگیری کند
– خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

برای زنان زیر ۶۵ سال، آسپیرین می‌‌تواند:

– از سکته اول جلوگیری کند
– از حمله‌قلبی دوم جلوگیری کند
– خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

برای زنان بالای ۶۵ سال، آسپیرین می‌تواند:

– از حمله‌قلبی اول و دوم جلوگیری کند
– از سکته اول جلوگیری کند
– خطر بیماری قلبی را کاهش دهد

اما خطر خونریزی با مصرف روزانه آسپیرین در هر دو جنسیت یکسان است.

آسپیرین برای امراض قلبی مفید است؟

به گفته موسسه ارتقاء سلامت و مراقبت بریتانیا، جایگزین کردن آسپیرین با داروهای رقیق‌کننده خون نظیر وارفارین، می‌تواند از وقوع هزاران سکته مغزی پیشگیری کند. در ضمن، کارشناسان تاکید دارند در صورت توقف مصرف آسپیرین، این کار باید تدریجی و حتما زیر نظر پزشک انجام شود.

البته این نتیجه به این مفهوم نیست که آسپیرین در پیشگیری از سکته مغزی و قلبی و بیماری‌های دیگر موثر نیست. همچنین، این را در نظر داشته باشید که قطع ناگهانی مصرف آسپیرین می‌تواند خطرناک باشد.

از نشانه‌های انقباض عضلات دهلیز می‌توان به ضربان نامرتب نبض اشاره کرد که در این حالت ضربان نبض بسیار نامنظم خواهند بود و ممکن است شدت ضربان متغیر باشد. این بیماری معمولا در افراد بالای سن ۵۵ سال بروز می‌کند. بد نیست بدانید، در بسیاری موارد، دلیل اصلی انقباض عضلات دهلیز را نمی‌توان تشخیص داد. اما این عارضه در میان افرادی که فشار خون بالا یا بیماری‌های قلبی دارند، بیشتر بروز می‌کند.

آیا باید روزانه از آسپیرین استفاده کنید؟

اینکه به مصرف روزانه آسپیرین نیاز داشته باشید به خطر بیماری قلبی و سکته در شما بستگی دارد. عوامل خطرزا برای حمله‌قلبی یا سکته عبارتند از:

مصرف دخانیات
فشارخون بالا—فشار سیستولیک ۱۰۰ میلی‌متر مرکوری (MM Hg) یا بالاتر و فشار دیاستولیک ۹۰ میلی‌متر مرکوری یا بالاتر
سطح کلی کلسترول ۲۴۰ میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (mg/dL) – ۲۲/۶ میلی‌مول بر لیتر (mmol/L) یا بالاتر
سطح کلسترول بد با تراکم پایین mg/dL 130 (mmol/L 37/3) یا بالاتر
ورزش نکردن
دیابت
استرس
مصرف بیشتر از دو نوشیدنی الکلی در روز برای آقایان و یک نوشیدنی در روز برای خانم‌ها
سابقه خانوادگی سکته یا حمله‌قلبی

اگر قبلاً دچار حمله‌قلبی یا سکته شده باشید، این احتمال که دکترتان درمورد مصرف آسچیرین برای جلوگیری از حمله دوم صحبت کرده باشد زیاد است.

اگر عوامل خطرزا در شما جدی باشند اما قبلاً حمله قلبی یا سکته نداشته باشید، مصرف یک آسپیرین در روز می‌تواند برایتان مفید باشد. اما می‌توانید درمورد مواردی که مصرف آسپیرین می‌تواند برای شما خطرساز باشد با پزشکتان صحبت کنید.

اگر مشکل جسمی دیگری داشته باشید باید از مصرف آسپیرین خودداری کنید؟

درصورت داشتن برخی مشکلات جسمی که ممکن است خطر خونریزی یا سایر مسائل را در شما بالا ببرد، نباید روزانه از آسپیرین استفاده کنید. این مشکلات جسمی عبارتند از:

مشکل خونریزی یا لخته‌سازی خون
آسم
زخم معده
نارسایی قلبی

برای کسانیکه دیابت دارند، انجمن دیابت امریکا و سایر سازمان‌های پزشکی مصرف آسپیرین با دوز پایین را فقط برای مردان بالاتر از ۵۰ سال و زنان بالاتر از ۶۰ سال که حداقل یک عامل خطرزای دیگر برای بیماری‌قلبی مثل مصرف دخانیات، سابقه خانوادگی بیماری قلبی یا فشارخون یا کلسترول بالا را داشته باشند، توصیه می کنند.

همچنین خیلی مهم است که به دکترتان درمورد سایر داروها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید نیز بگویید، حتی اگر فقط ایبوپروفن ساده باشد. مصرف آسپیرین و ایبوپروفن به همراه هم تاثیرات مفید آسپیرین را کاهش می‌دهد. مصف آسپیرین با سایر داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین ممکن است خطر خونریزی را تا حد زیادی بالا ببرد.

بهترین دوز مصرفی آسپیرین چیست؟

هیچ دوز مشخصی برای آسپیرین وجود ندارد تا بتوانید از فواید آن بهره‌مند شوبد. شما و دکترتان درمورد دوز مناسب برای شما صحبت خواهید کرد. دوزهای خیلی پایین از آسپیرین—۷۵ میلی‌گرم که پایین‌تر از دوز استاندارد آسپیرین کودک است—می‌تواند موثر باشد. دکترتان ممکن است دوزی بین ۸۱ میلی‌گرم—میزان استاندارد آسپیرین بچه—تا ۳۲۵ میلی‌گرم را برایتان تجویز کند.

اگر مصرف روزانه آسپیرین خود را قطع کنید چه می‌شود؟

ممکن است تعجب کنید اگر بفهمید قطع مصرف روزانه آسپیرین می‌تواند تاثیر برگشتی داشته باشد که خطر حمله‌قلبی و سکته را در شما بالا ببرد. اگر روزانه آسپیرین مصرف می‌کرده‌اید و اکنوه قصد قطع کردن آن را دارید، خیلی مهم است که قبل از ایجاد هرگونه تغییر با پزشکتان مشورت کنید. قطع یکباره آسپیرین می‌تواند اثر برگشتی داشته باشد که لخته‌سازی خون را تحریک کند.

آیا اگر برای مشکلی دیگر به طور مداوم ایبوپروفن مصرف می‌کنید، می‌توانید از آسپیرین استفاده کنید؟

هم آسپیری و هم ایبوپروفن عملکرد لخته‌سازی خون توسط پلاکت‌ها را کاهش می‌دهند. مصرف مداوم ایبوپروفن می‌تواند خطر خونریزی شما را بالا ببرد.

آسپیرین چه عوارض‌جانبی احتمالی دارد؟

عوارض‌جانبی و مشکلات مصرف آسپیرین عبارتند از:

سکته ناشی از خونریزی. بااینکه مصرف روزانه آسپیرین می‌تواند از لخته شدن خون مربوط به سکته جلوگیری کند، خطر این نوع سکته را افزایش می‌دهد.
خونریزی معده-روده. مصرف روزانه آسپیرین خطر ایجاد زخم معده را افزایش می‌دهد. و اگر خونریزی معده داشته باشید، مصرف آسپیرین موجب خونریزی بیشتر آن شده و خطرات بسیاری را به دنبال خواهد داشت.
واکنش‌های حساسیت‌زا. اگر به آسپیرین حساسیت داشته باشید، مصرف هر مقدار از آن می‌تواند یک واکنش حساسیتی جدی در شما ایجاد کند.
زنگ زدن گوش و از بین رفتن شنوایی. استفاده زیاد از آسپیرین موجب زنگ زدن گوش و از دست رفتن تدریجی شنوایی می شود.

اگر آسپیرین مصرف می‌کنید و نیاز به یک عمل جراحی یا دندانپزشکی دارید، حتماً از قبل مسئله را با جراح یا دندانپزشکتان درمیان بگذارید. درغیراینصورت، احتمال خونریزی بیش از حد در موقع عمل وجود دارد.

انجمن غذا و دارو امریکا هشدار می‌دهد که افرادیکه به طور مرتب از آسپیرین استفاده می‌کنند باید مصرف الکل خود را محدود کنند زیرا الکل نیز خاصیت رقیق‌سازی خون دارد و موجب ناراحتی معده نیز می شود.

تداخلات دارویی مرتبط با مصرف روزانه آسپیرین چیست؟

اگر از داروهای ضدانعقاد خون مثل وارفارین استفاده می‌کنید، ترکیب کردن آن با آسپیرین خطر مشکلات خونریزی حاد را تا سطح بالایی افزایش می‌دهد. اما مشکلاتی وجود دارد که ترکیب کردن دوز پایین از آسپیرین با وارفارین مناسب است (مثلاً برای برای برخی از انواع دریچه‌های مصنوعی قلب برای جلوگیری از سکته دوم) اما درمورد این درمان باید به طور دقیق با پزشک صحبت کنید.

سایر داروها و مکمل‌های گیاهی نیز خطر خونریزی را بالا می‌برند. داروهایی که با آسپیرین تداخل ایجاد می‌کنند عبارتند از:

وارفارین
هپارین
ایبوپروفن (اگر به صورت مرتب استفاده شود)
کورتیکوستیروئیدها
برخی داروهای ضدافسردگی (کلومیپرامین، پاروکستین، و از این قبیل)

مصرف برخی مکمل‌های غذایی نیز می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. این مکمل‌ها عبارتند از:

– Danshen
– Dong quai
– Evening primrose oil
– Ginkgo
– اسید چرب امگا۳ (روغن ماهی)
– Policosanol
– Willow bark

آفت دهان

Sat, 07/16/2016 - 19:56

آفت دهان(Aphthous stomatitis) یک بیماری شایع در دهان است که ضایعات دردناک نِکروتیک در مخاط دهان، زبان و لثه به بار می‌آورَد. علت آن ناشناخته است ولی ممکن است خودایمنی باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، آفت دهانی یک بیماری دردناک و عود کننده مخاط دهان بوده که به صورت زخم‌های کوچک و بزرگ، گرد و کم عمق هستند که در داخل دهان شکل می‌گیرند.

آفت های دهانی زخم‌های دردناکی هستند که درون دهان و اغلب در پایه لثه، درون گونه‌ها یا لب‌ها، روی کام نرم یا روی زبان به وجود می‌آیند. مکانیسم دقیق ایجاد آفت هنوز به درستی روشن نیست اما به نظر می‌رسد واکنش‌های ایمنی بدن بیمار در ایجاد آن دخیل باشد.

زخم‌های آفتی زمانی ایجاد می‌شود که به دلایل نامشخص سیستم ایمنی بیمار وجود یک مولکول ناشناخته را اعلام می‌دارد، حضور این مولکول سبب حمله لنفوسیت خواهد شد نتیجه این فرآیند پیدایش زخم‌های آفتی خواهد بود.

هرچند درمان قطعی برای آفت وجود ندارد اما روش‌هایی وجود دارد که در کاهش مدت زمان حضور زخم و نیز کاهش درد و ناراحتی و تسریع بهبودی بیمار موثر است، این روش‌ها شامل بکار گیری نکات تغذیه‌ای و غیر تغذیه‌ای است.

مصرف گلوتن گندم، فلفل، لیمو، آب لیمو، پرتقال، گوجه‌فرنگی، رب گوجه‌فرنگی، توت‌فرنگی، شکلات و گردو ایجاد آفت دهان را تشدید می‌کند. مصرف بادمجان نیز بروز آفت دهان را تشدید می‌کند.

مصرف مرتب و روزانه ماست، گنجاندن مواد غذایی سرشار از آهن، اسیدفولیک، و ویتامین ب ۱۲ در رژیم غذایی موجب از بین رفتن آن می‌شود.

از آنجایی که یکی از دلایل بروز آفت می‌تواند کمبود دریافت ریزمغذی‌ها باشد، خوردن موادی همچون جگر، غذاهای دریایی، گوشت قرمز کم چربی، لوبیای خشک، حبوبات، سبزیجات دارای برگ‌های سبز تیره و پهن و زرده تخم‌مرغ که بهترین منابع آهن هستند در بهبود این مشکل موثر است.

مصرف سیب و خرمالو نیز در درمان آفت دهان تأثیرگذارند.

کمبود ویتامین B12 و آهن از مهم‌ترین علل آفت دهان

بهترین روش جبران کمبود ویتامین B12 و آهن در این افراد رعایت یک رژیم غذایی مناسب همراه با گوشت قرمز است و مکمل‌های آهن به عنوان روش درمانی به هیچ‌وجه توصیه نمی‌شود.

تغییرات هورمونی در زنان یکی دیگر از عوامل این بیماری است. ایام قبل از قاعدگی و دیگر عوامل تغییرات هورمونی خصوصاً افزایش هورمون استروژن در بروز ضایعات آفتی موثر است.

آزمایش خون C.B.C، جهت بررسی میزان آهن کافی، اسیدفولیک و ویتامین B12 لازم است انجام شود. اگر فردی به دلیل کمبودهای تغذیه‌ای و نقایص خونی دچار آفت دهانی شود بهترین روش درمانی این افراد تجویز رژیم غذایی مناسب است و مکمل‌های آهن به علت اینکه در بدن ذخیره نمی‌شوند به هیچ‌وجه مناسب نیست.

افراد مستعد آفت دهان از مصرف غذاهای تند و سخت اجتناب کنند

افراد مبتلا و یا مستعد به آفت دهان را از مصرف غذاهای کنسرو شده‌ی تیز و تند و غذاهای دارای سفتی بیش از حد اجتناب کنند، مصرف غذاهای سخت باعث ضربه و تروما به دهان و غذاهای تند میزان بروز آفت دهان را افزایش می‌دهند.

آفت دهان ساده‌ترین ضایعه دهانی است. از آنجایی که هر نوع ضایعه‌ای در دهان به شکل زخم ظاهر می‌شود، بنابراین توصیه می‌شود هر نوع زخم در دهان به عنوان آفت شناخته نشود، ولی با این حال در اسرع وقت باید به پزشک معالج نشان داده شود. آفت دهان، زخم‌های منفرد با پایه و بنیاد ژنتیک است و این بیماری گاهاً در برخی خانواده‌ها شایع‌تر است. آفت دهانی بعد از سنین ۱۰ سالگی شیوع بیشتری پیدا می‌کند.

تغذیه نادرست یکی از عوامل مستعد کننده بروز آفت دهان است؛ مصرف مقدار کم ویتامین ب که در سبزیجات و میوه‌ها موجود است، کاهش مصرف غذاهایی که منبع آهن می‌باشند از جمله گوشت و تخم‌مرغ، بیماری کم خونی و سنین بلوغ به ویژه در دختران، عوامل مستعد کننده بروز بیماری آفت دهان می‌باشند.

ضربه یا تروما از دیگر علل بروز بیماری آفت است و افرادی که مستعد بیماری آفت دهان می‌باشند می‌بایست از مصرف غذاهای تند و تیز و سخت اجتناب کنند؛ چرا که گاز گرفتن و مصرف این نوع غذاها منجر به ایجاد ضربه به دهان و بروز آفت در دهان می‌شود.

افرادی که بیش از دو مرتبه در طول یک ماه به یک نوع آفت در دهان دچار می‌شوند، با توجه به این که برخی بیماری‌های روماتولوژی به صورت زخم‌های دهانی تظاهر می‌یابند، بیمار حتماً با یک متخصص روماتولوژی نیز مشورت نماید.

بیماری آفت دهان، تغذیه فرد را مختل می‌کند؛ بنابراین به منظور درمان آن می‌توان از روش هوتو شیمیایی استفاده نمود که در این روش با استفاده از ماده‌ای اسیدی ناحیه آفت سوزانده و زخم بهبود می‌یابد. بهترین روش درمان آفت دهان مصرف کپسول آنتی‌بیوتیک و تتراسایکلین است و استفاده از دهان‌شویه‌های محتوی کورتون نیز می‌تواند آفت دهان را بهبود بخشد.

داروی طبیعی رفع آفت دهان

“تانن” موجود در انار خواص ضد باکتریایی و ضدعفونی کننده دارد و برای رفع آفت دهان موثر است. رب انار از تغلیظ آب انار جوشانده حاصل می‌شود و در صورت تهیه از انار مرغوب و فرایند بهداشتی، مصرف آن مفید است. در طی تهیه رب انار، میزان ویتامین c موجود در انار کاهش می‌یابد، اما “پلی‌فنول‌ها”‌ و “اسید الایژیک”‌ انار در رب انار نیز محفوظ می‌ماند.

مغز و میوه خشک و شکلات نخورید

آفت، ضایعات دردناک ریز و خوش‌خیمی در ناحیه دهان و زبان هستند. برای درمان هر چه سریع‌تر آفت راهی وجود ندارد اما می‌توان با کنترل رژیم غذایی از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

۸ درصد افرادی که آفت می‌زنند معتقدند مصرف مغزها باعث آن بوده و ۱۵ درصد افراد معتقدند مصرف مغز و میوه‌های خشک سبب تشدید آفت‌های دهانی در آن‌ها می‌شود.

گردو، بادام، پسته و شکلات، مواد غذایی آلرژن هستند اما این تنها دلیلی نیست که می‌گوییم نباید این نوع مواد غذایی را مصرف کنید. در حقیقت چربی این مواد غذایی باعث افزایش اسیدیته معده شده و در بروز آفت نقش دارد. این موضوع زمانی که مغزها فراوری شده‌اند یعنی به شکل بوداده یا دودی یا نمکی عرضه می‌شوند، شدیدترخواهد بود.

علت آفت دهان ناشناخته است ولی ممکن است خودایمنی باشد. دوره آن حدود یک هفته است و اغلب پس از آن بدون درمان هم بهبود می‌یابد. درمان آن اغلب علامتی است و برای رفع آن بیشتر از دهانشویه یا قطره استفاده می‌شود.
آفت دهان در قسمت زیرین زبان

اتیولوژی آفت عود کننده دهانی، دقیقاً مشخص نیست اما مواردی به عنوان علل زمینه ساز برای آن معرفی شده‌اند؛ مانند زمینه ارثی، استرس، اختلالات ایمونولوژیک، عوامل هورمونی، کمبودهای تغذیه‌ای و نقایص خونی، سیگار و حساسیتهای غذایی.

علائم آفت محدود به دهان هستند و بیمار علائم عمومی (مانند تب) ندارد. علامت اصلی درد یا سوزش در محل آفت است. ممکن است درد با بعضی غذاها و آشامیدنی ها (مانند اسیدها ) تشدید شود. با بهبود زخم درد نیز کاهش مییابد.
درمان آفت

آفت خودبخود خوب می‌شود و معمولاً نیازی به درمان ندارد. برای آفت اگر درمانی صورت بگیرد معمولاً به دو منظور زیر خواهد بود:

۱ – کاستن از درد و التهاب و استرس

۲ – جلوگیری از اضافه شدن عفونت ثانویه به آن

به نظر می رسد ویتامین ب۱۲ در درمان آفت عود کننده موثر باشد (۲). دهانشویه‌هایی مانند بنزیدامین، دیفن هیدرامین، میرتوپلکس و کلرهگزیدین نیز ممکن است به کار روند. تغییر خمیردندان و قطع مصرف سیگار نیز می‌تواند مفید باشد.

رایج‌ترین درمان‌هایی که در این خصوص توصیه می‌شود شامل موارد زیر هستند:

۱- رعایت بهداشت دهان

۲- استفاده از مواد محافظ موضعی(Orabase) حاوی استروئیدهای موضعی همچون تریامسینولون یا Flucinolone یا Clobetasol.

۳- استفاده از آنتی‌بیوتیک موضعی همچون کلرهگزیدین، بنزیدآمین یا پرسیکا

۴- استفاده از آنتی‌بیوتیک موضعی مانند کپسول‌های ۲۵۰ میلی گرمی تتراسایکلین در cc۵ سرم فیزیولوژی حل شده به صورت دهان‌شویه

۵- رفع کمبودهای ویتامینی و املاح سرمی همچون ویتامین B۱۲، آهن و اسید فولیک و پرهیز از غذاهای آلرژی زا

۶- استفاده از داروهای بی حس کننده موضعی همچون لیدوکائین و یا دیفن هیدرامین

بهترین درمان برای آفت دهان استفاده از داروهای گیاهی مانند مریم‌گلی و عصاره گل میخک می‌باشد زیر تاثیر آن بسیار سریع در حد ۲ الی ۵ دقیقه است.

۸-مالیدن ویکس به روی آن باعث میشود زود خوب شود یعنی دو روز

درمان گیاهی آفت دهان

برگ ریحان : برگ ریحان تازه را بجوید. این کار را دوبار در روز تکرارکنید، هر بار می‌توانید ۳ تا ۵ برگ ریحان را بجوید. این روش را تا درمان آفت ادامه دهید.

پیاز : پیاز را به شکل خام بخورید. می‌توانید همراه غذا و به عنوان چاشنی از آن استفاده کنید. پیاز به دلیل داشتن سولفور در درمان آفت دهان بسیار مؤثر است.

گوجه‌فرنگی : می‌توانید در سالاد از آن استفده کنید یا بطور جداگانه بطور روزانه مصرف کنید. روش دیگر قرقره کردن آب گوجه‌فرنگی است. دو تا سه بار در روز این کار را انجام دهید و تا درمان آفت ادامه دهید.

دمنوش گل‌همیشه بهار/ مریم گلی : می‌توانید به صورت دهان شویه نیز این دمنوش را قرقره کنید. برای تهیه دمنوش کمی از گیاه خشک را در آب بجوشانید. برای دهان شویه صبر کنید دمنوش سرد شود و پس از آن قرقره کنید.

زردچوبه : کمی پودر زردچوبه را با یک قاشق غذاخوری گلیسیرین مخلوط کنید تا به شکل خمیری درآید. این خمیر را مستقیماً بر روی زخم بگذارید. می‌توانید به جای گلیسیرین از آب استفاده کنید.

روغن نعناع : روغن نعناع را مستقیماً بر روی زخم‌ها استفاده کنید تا درد آن کاهش یابد. می‌توانید دوباردر روز این کار را انجام دهید. سعی کنید روغن نعناع حداقل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بر روی زخم‌ها باقی بماند، سپس دهان را با آب شستشو دهید.

پنیر محلی : ماست درمان مؤثری برای آفت دهان است. خوردن ماست دوبار در روز یا خوردن ترکیب موز و ماست برای صبحانه در بهبود آفت مفید است. پنیر محلی نیز مفید است.

آب پرتقال : خوردن آب پرتقال تازه (۳ تا ۴ نوبت در روز) می‌تواند به درمان زخم آفت کمک کند. جالب است بدانید که یکی از دلایل بروز آفت دهان، کمبود ویتامین C‌ است. آب پرتقال تازه سرشار از ویتامین C است و استفاده روزانه‌ی آن، ویتامین C‌ مورد نیاز بدن را تأمین می‌کند.

شیرنارگیل : از شیرِنارگیل به عنوان دهان شویه، ۳ تا ۴ بار در روز استفاده کنید و تا بهبودی زخم‌ها ادامه دهید. می‌توانید مقدار کمی عسل را با شیرِنارگیل مخلوط کنید و از آن برای دهان‌شویه استفاده کنید.

دوغ : به طور روزانه مصرف کنید. دوغ یکی از مؤثرترین روش‌های درمان آفت است.

آب : به طور متناوب با آب سرد و گرم دهان را شستشو دهید. هر بار دو فنجان آب کافی است (یکی سرد، دیگری گرم). این درمان بسیار ساده و در دسترس است.

شاه‌ توت : خوردن آب شاه‌توت، راه درمانی دیگری است که باعث کاهش درد و تحریک زخم‌های دهانی می‌شود.

تخم گشنیز : یک قاشق از تخم گشنیز را در مقداری آب بجوشانید، پس از سرد شدن محلول، به عنوان دهان شویه از آن استفاده کنید. این کار را ۳ تا ۴ بار و تا بهبود زخم‌ها ادامه دهید.

آلوئه ورا : آب آلوئه ورا را ۲ تا ۳ بار در روز قرقره کنید و تا بهبودی زخم ها ادامه دهید.

روغن درخت چای : این روغن را مستقیما بر روی زخم‌ها قراردهید. مهم است که این کار را پیش از خواب در شب انجام دهید. راه دیگر این است که ۳ تا ۴ بار در روز آن را در محل زخم‌ها قراردهید. می‌توانید روغن درخت چای را با آب گرم و نمک مخلوط کنید و مخلوط را به عنوان دهان شویه استفاده کنید.

دارچین : مقداری پودر دارچین را با آب گرم مخلوط کنید و به عنوان دهان شویه تا درمان آفت استفاده کنید. بهتر است این محلول را صبح‌ها استفاده کنید.

پاپایا : خوردن میوه‌ی پاپایا به بهبود زخم‌ها کمک می‌کند. افرادی که مبتلا به آفت هستند نباید از غذاهای تند و پرادویه استفاده کنند. خوردن آب و کاهش استرس در بهبود سریع‌تر زخم‌ها مؤثر است.

گرفتگی عضلات پا در خواب

Sat, 07/16/2016 - 19:43

گرفتگی عضلات پا در شب، گرفتگی شبانه پا نامیده می شود و سبب اسپاسم غیر ارادی دردناک، درد یا انقباضات عضلات در پاها می شود. در اغلب موارد، گرفتگی عضلات پا در شب شامل ماهیچه های ساق پا است اما عضلات در پاها یا ران شما نیز ممکن است دچار گرفتگی عضلات شود. درد گرفتگی عضلات معمولا چند دقیقه طول می کشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در برخی از موارد تنها چند ثانیه، اما در برخی موارد تا ۱۰ دقیقه طول می کشد. شدت درد متفاوت است. عضله ممکن است تا ۲۴ ساعت پس از گرفتگی عضلات پا، دردناک باقی بماند. گرفتگی عضلات پا معمولا زمانی که شما در حال استراحت باشید و اغلب در شب در رختخواب رخ می دهد که ممکن است شما را از خواب بیدار کند.
گرفتگی عضلانی چیست؟

علت گرفتگی عضلانی چیست؟

چگونه می توان گرفتگی ماهیچه را زمانی که اتفاق می افتد متوقف کرد؟
نکاتی که می تواند به جلوگیری از گرفتگی عضلانی کمک کند
چه هنگامی گرفتگی عضلات باید به دکتر مراجعه کنید
نقش تغذیه در گرفتگی عضلات

گرفتگی عضلانی چیست؟

گرفتگی عضله یک انقباض قوی، دردناک و یا محکم شدن عضلات به طور ناگهانی از چند ثانیه تا چند دقیقه است. و اغلب در پاها رخ می دهد. گرفتگی ماهیچه و یا گرفتگی دردناک ماهیچه که اسب چارلی نامیده می شود. گرفتگی عضلانی گاهی اوقات می تواند در ران یا پا اتفاق افتد.

علت گرفتگی عضلانی چیست؟

علت گرفتگی عضلانی همیشه شناخته شده نیست. در بسیاری از موارد گرفتگی عضلات پا در شب بدون هیچ دلیل شناخته شده رخ می دهد و معمولا بی ضرر است. به طور کلی، گرفتگی عضلات پا در شب به احتمال زیاد به خستگی عضلانی و مشکلات عصبی مربوط می شود. خطر ابتلا به گرفتگی پا در شب با سن افزایش می یابد. زنان باردار نیز با احتمال بالاتری تجربه گرفتگی عضلات پا در شب را دارند. در موقعیت های نادر، گرفتگی عضلات پا در شب با یک اختلال زمینه ای مانند بیماری عروق محیطی ( تنگی عروق سبب کاهش جریان خون به اندام )، دیابت یا تنگی نخاعی همراه است.

برخی داروها، به خصوص آهن وریدی، استروژن و ناپروکسن به گرفتگی عضلات پا در شب مرتبط شده اند.

سندرم پای بی قرار (RLS) گاهی اوقات با گرفتگی عضلات پا در شب اشتباه می شود اما یک بیماری جداگانه است. به طور کلی، درد یکی از ویژگی های اصلی RLS نیست اما RLS می تواند علت گرفتگی عضلات پا در شب باشد.

دیگر شرایطی که ممکن است گاهی اوقات با گرفتگی عضلات پا در شب همراه باشد ممکن است شامل:

ورزش – آسیب و یا استفاده بیش از حد از عضلات.
بارداری – گرفتگی عضلات ممکن است به دلیل کاهش مقدار مواد معدنی، مانند کلسیم و منیزیم به خصوص در ماه های آخر بارداری رخ دهد.
قرار گرفتن در معرض هوای سرد، به ویژه آب سرد.
دیگر شرایط پزشکی مانند مشکلات جریان خون ( بیماری شریان محیطی )، بیماری کلیه، بیماری تیروئید و اسکلروز متعدد.
ایستادن بر روی یک سطح سخت برای یک مدت طولانی، نشستن برای مدت طولانی و یا قرار دادن پاهای خود را در موقعیت های غیراصولی در هنگام خواب.

نداشتن پتاسیم، کلسیم و دیگر مواد معدنی در خون شما به اندازه کافی.

کم شدن آب بدن ( خشکی بدن )، که بدان معنی است که بدن شما مایع بیش از حد از دست داده است.

اسهال.
خستگی عضلانی.
آسیب عصب.
آرتروز.
بیماری پارکینسون.
مشکلات متابولیک مانند بیماری آدیسون ( نارسایی آدرنال )، سیروز، پرکاری تیروئید ( بیش از حد فعال )، کم کاری تیروئید ( اختلالات تیروئید )، بیماری مزمن کلیه، دیابت نوع ۱، دیابت نوع ۲ است
علل نادر مانند سیروز کبدی، مسمومیت با سرب، سارکوئیدوز
مصرف برخی از داروها، مانند داروهای فشار خون، قرص های ضد بارداری، استروئید ها، داروهای کاهنده کلسترول، دیورتیک های تیازیدی و دیورتیک های موثر بر حلقه نفرون در کلیه ( قرص آب )، نیفدیپین، سایمتیدین، سالبوتامول، استاتین، تربوتالین، لیتیوم، پنسیلامین و فنوتیازینها ( پروکلرپرازین، پرفنازین، کلرپرومازین )
برخی افراد که کلیه دیالیزی دارند.
چگونه می توان گرفتگی ماهیچه را زمانی که اتفاق می افتد متوقف کرد؟

در اینجا برخی از کارهایی که شما می توانید امتحان کنید عبارتند از:

کشش و ماساژ عضلات.
دوش آب گرم یا حمام گرم برای شل کردن عضله و یا قرار دادن صفحه گرم روی عضلات نیز می تواند کمک کند.
سعی کنید از یخ یا بسته سرد استفاده کنید. همیشه یک پارچه بین پوست و بسته یخ نگه دارید.
داروهای بدون نسخه مانند استامینوفن (Tylenol)، ایبوپروفن (Advil و موترین) یا ناپروکسن (Aleve) موثر است.
نوشیدن مقدار زیادی مایعات – نوشیدنی های ورزشی، از قبیل Gatorade اغلب به گرفتگی عضلات پا کمک خواهد کرد.
اگر دکتر شما برای گرفتگی عضلانی دارو تجویز کند آنها را دقیقاً مصرف کنید. اگر شما هر گونه مشکلات با دارو دارید با دکتر خود تماس بگیرید.

برخی از چیزهایی که شما می توانید برای گرفتگی عضلات ساق پا را امتحان کنید عبارتند از:

راه رفتن در اطراف و یا آهسته تکان دادن پای خود.
پای خود را خم کرده و سپس به سمت سر خود بالا ببرید.
عضله گرفته را با دست های خود و یا با یخ ماساژ دهید.
کشش ماهیچه های ساق پا – شما می توانید در حالی که نشسته یا ایستاده اید این کشش را انجام دهید
در حال نشسته، پا را مستقیم و سپس به سمت زانو خم کنید.
در حالی که در حدود ۲ فوت (۰٫۶ متر) از یک دیوار ایستاده اید به جلو به طرف دیوار خم شوید. زانوی پای آسیب دیده را مستقیم و پاشنه آن را بر روی زمین نگه دارید. این در حالی که شما زانوی پای دیگر را خم می نمایید.
اگر شما فکر می کنید دارو عامل گرفتگی عضلانی است با دکتر خود مشورت کنید.
نکاتی که می تواند به جلوگیری از گرفتگی عضلانی کمک کند

نوشیدن مقدار زیادی آب و مایعات دیگر – به اندازه کافی آب بنوشید به طوری که ادرار شما زرد روشن و یا مانند آب زلال شفاف باشد.
فعالیت هایی که ممکن است به جلوگیری از گرفتگی عضلات پا در شب کمک عبارتند از:
از نوشیدن الکل جلوگیری کنید.
هنگام خواب روی پای خود را بپوشانید.
اطمینان حاصل کنید که شما در حال خوردن غذاهای سالم ( به خصوص در حاملگی ) غنی از کلسیم، پتاسیم و منیزیم هستید.
دوچرخه سواری و یا دوچرخه ثابت حالتی مانند کشش ماهیچه های ایجاد می کند.
ماهیچه های خود را هر روز، به خصوص قبل و پس از ورزش و در هنگام خواب کشش بدهید.
بطور ناگهانی مقدار ورزش خود را افزایش ندهید. تمرینات خود را در هر هفته کمی اضافه نمایید.
روزانه یک مکمل مولتی ویتامین مصرف نمایید.
اگر شما در حال مصرف داروهایی که می توانند باعث ایجاد گرفتگی عضلات پا شود دکتر شما ممکن است داروهای مختلف دیگری را تجویز کند.
چه هنگامی گرفتگی عضلات باید به دکتر مراجعه کنید

برای اکثر افراد، گرفتگی عضلات پا در شب صرفاً اذیت کننده است چیزی که شما را با تکان به ندرت از خواب بیدار می کند. اما در برخی از موارد، شما ممکن است نیاز دارید به یک دکتر مراجعه کنید.
شما باید به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید اگر شما:
تجربه دل پیچه شدید و مداوم
گرفتگی عضلات پا در شب پس از قرار گرفتن در معرض سم مانند سرب.
آیا عملکرد در طول روز به دلیل گرفتگی عضلات پا در خواب دچار مشکل است.
ضعف عضلانی و آتروفی با گرفتگی عضلات پا توسعه یابد.
نقش تغذیه در گرفتگی عضلات

رژیم غذایی برای گرقتگی ماهچه

غذاهایی که به بهبود سریع گرفتگی عضلانی کمک می کند.
التیام با غذا: غذاهایی حاوی پتاسیم، یک ماده معدنی که به شکستن کربوهیدرات و ساخت عضله در بدن کمک می کند. هر وعده روزانه غذای با پتاسیم بالا از میوه های خشک مانند ( یک لیوان آب گوجه فرنگی، آب مرکبات یا شیر، یک تکه از خربزه، پرتقال و یا یک موز می تواند به طرد کردن گرفتگی عضلات پا و به جلوگیری از عود کمک می کنند. نوشیدن آب بیش از حد به حفظ گردش خون کمک می کند تا محصولات ضایعات، عامل گرفتگی عضلات از ماهیچه های دفع شود.

غذاهایی که به گرفتگی عضلانی آسیب می زند
کافئین، معمولا در قهوه، چای و نوشابه یافت می شود زیرا می تواند سبب گرفتگی های محدود رگ های خونی شده و به کاهش گردش خون در عضلات کمک می کند.

گرفتگی ناگهانی عضلات

Sat, 07/16/2016 - 19:41

اغلب گرفتگی‌های عضلانی در ماهیچه‌های پا ایجاد می‌شوند، خصوصاً در عضلات ناحیه ساق پا. علاوه بر درد ناگهانی و تند وتیز، ممکن است توده سفتی از بافت ماهیچه‌ای را نیز زیر پوست خود حس کرده یا آن را ببینید.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گرفتگی عضلانی، انقباض ناگهانی و غیرارادی یک یا چند عضله از بدن شما می‌باشد. آیا تا به حال به هنگام شب با یک حالت گرفتگی ناگهانی و دردناک ماهیچه در دست و پای خود از خواب بیدار شده‌اید یا با این حالت در هنگام راه رفتن یا دویدن متوقف شده‌اید؟ می‌دانید که گرفتگی عضلانی موجب پدید آمدن درد آزاردهنده‌ای می‌شود؟!

گرچه عموماً این گرفتگی‌های عضلانی بی‌ضرر هستند، اما ماهیچه ها را تحت تاثیر قرار داده و نمی توان به طور موقت از آنها استفاده کرد. انجام ورزش‌های طولانی مدت یا کارهای سخت فیزیکی خصوصاً در آب و هوای گرم، ممکن است منجر به گرفتگی عضلانی شود. شما معمولاً می‌توانید گرفتگی عضلانی را در خانه و با اقدامات مراقبتی خود درمان نمایید.

نشانه ها

اغلب گرفتگی‌های عضلانی در ماهیچه‌های پا ایجاد می‌شوند، خصوصاً در عضلات ناحیه ساق پا. علاوه بر درد ناگهانی و تند وتیز، ممکن است توده سفتی از بافت ماهیچه‌ای را نیز زیر پوست خود حس کرده یا آن را ببینید.

علت

استفاده بیش از حد از یک ماهیچه، کم‌آبی، کشش ماهیچه، یا حتی به مدت طولانی در یک وضعیت ثابت قرار گرفتن می‌تواند منجر به گرفتگی عضلانی شود. هر چند در بسیاری از موارد علت دقیق ایجاد گرفتگی عضلانی مشخص نمی‌باشد. گرچه بسیاری از گرفتگی‌های عضلانی بی‌ضرر هستند اما در برخی موارد هم ممکن است بدلیل موقعیت‌های پزشکی اتفاق بیفتد مانند:

ذخیره ناکافی خون:

تنگ شدن سرخرگ‌هایی که خون را به پاهای شما می‌رسانند (آرترواسکلروزیس عروق اندام‌های انتهایی) نیز می‌توانند دردی شبیه به درد گرفتگی عضلانی را در پاهای شما به هنگام ورزش ایجاد کنند که معمولاً این گرفتگی‌ها به زودی بعد از اتمام ورزش و فعالیت های بدنی از بین می‌روند.

به هم‌فشردگی اعصاب:

به هم‌فشردگی اعصاب در ستون فقرات(تنگی مهره‌های کانال کمر) نیز می‌تواند دردی شبیه به درد گرفتگی عضلانی در پاهای شما ایجاد کند. معمولاً هر چه بیشتر راه بروید درد تشدید می‌شود. راه رفتن در حالتی که کمی به سمت جلو خم شده‌اید، ممکن است شدت علایم را در شما بهبود بخشد یا آن را به تاخیر بیاندازد.

کاهش و تخلیه ذخایر معدنی:

مقادیر خیلی اندک املاح پتاسیم، کلسیم یا منیزیم در رژیم غذایی شما می‌تواند علت گرفتگی عضلانی در پای شما باشد. داروهای ادرارآور یا مدر(دیورتیک‌ها) و تجویز داروهایی که اغلب در بیماری افزایش جریان خون توصیه می‌شوند نیز، می‌توانند منجر به کاهش این مواد معدنی گردند.

عوامل خطر

عواملی که می‌تواند موجب افزایش خطر گرفتگی‌های عضلانی شود شامل موارد زیر است:

سن:

افراد مسن و سالخورده، توده عضلانی خود را از دست می‌دهند، بنابراین عضلات و ماهیچه‌های باقیمانده در آنها به راحتی خسته می‌شوند، این امر می‌تواند احتمال خطر گرفتگی‌های عضلانی را افزایش دهد.

کم‌آبی:

ورزشکارانی که در حین تمرین در آب و هوای گرم خسته و کم‌ آب می‌شوند، اغلب دچار گرفتگی‌های عضلانی می‌شوند.

حاملگی:

گرفتگی‌های عضلانی در طول دوران حاملگی بیشتر شایع می‌باشد.

موقعیت‌ها و شرایط پزشکی:

اگر شما مبتلا به بیماری دیابت یا اختلالات اعصاب، کبد یا تیروئید هستید، ممکن است بیشتردر معرض ابتلاء به گرفتگی‌های عضلانی قرار بگیرید.

آمادگی برای ویزیت پزشک

اگر بطور مکرر دچار گرفتگی‌های عضلانی می‌شوید و با اقدامات خود درمانی از بین نمی‌روند، قرار ملاقاتی با پزشک خود داشته باشید. وقتی نزد پزشک می‌روید، صورتی از اطلاعات پزشکی کلیدی خود را تهیه کنید، شامل هر گونه آلرژی یا موقعیت‌های پزشکی، و نیز اسامی تمامی داروها، ویتامین‌ها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید را نیز یادداشت کنید.

پزشک احتمالاً سوالاتی را از شما می‌پرسد که به او در تصمیم گیری جهت اینکه از شما آزمایشاتی به عمل آورد یا به پزشک متخصص ارجاعتان دهد کمک می‌کند.

برای اینکه بهترین نتیجه را از وعده ملاقات با پزشکتان داشته باشید از پیش جواب این سوالات را در نظر داشته باشید:

• چه وقت برای اولین بار دچار گرفتگی عضلانی شدید؟
• تناوب و شدت گرفتگی‌های عضلانی در شما چگونه می‌باشد؟
• آیا مورد به‌خصوصی موجب گرفتگی عضلانی در شما شده است مانند انجام ورزش و فعالیت ملایم یا شدید؟
• آیا وقتی در حالت استراحت هستید دچار گرفتگی عضلانی می‌شوید؟
• آیا با کشش و منبسط کردن گرفتگی عضلانی شما تسکین داده می‌شود؟
• آیا علائم دیگری مانند ضعف عضلانی، درد یا این احساس که یک پا یا دست یاعضوی از بدنتان به خواب برود را دارید؟
• آیا کسی از اقوام نزدیک خونی شما سابقه ابتلاء به گرفتگی عضلانی را دارند؟
• آیا متوجه هیچگونه تغییری در ادرارتان پس از انجام ورزش و فعالیت بدنی شده‌اید؟
• آیا از داروهای recreational یا افزایش حجم عضلانی ورزشی استفاده ‌می‌کنید؟

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

معمولاً گرفتگی‌های عضلانی به خودی خود از بین می‌روند و به ندرت آنقدر جدی هستند که نیاز به مراقبت‌های خاص پزشکی داشته باشند، چنانچه گرفتگی عضلانی شما شامل موارد زیر بود سریعاً به پزشک مراجعه کنید:

• ایجاد ناراحتی طاقت فرسا و شدید.
• تورم ناحیه پا، قرمزی یا تغییرات پوستی.
• ضعف عضلانی پا.
• درد وگرفتگی عضلانی پا که بارها و بارها و بطور مکرر اتفاق بیافتد.
• با مراقبت های اولیه در منزل بهبود نیابد.
• همراه با ورزش شدید اتفاق بیفتد.

درمان دارویی

شما معمولاً می‌توانید گرفتگی‌های عضلانی را با اقدامات خود در منزل درمان نمائید.
پزشک می‌تواند تمرینات ورزشی کششی را که شدت گرفتگی‌های عضلانی را کاهش می‌دهد به شما آموزش می دهد.

اینکه اطمینان داشته باشید بدنتان هیچگاه دچار کم‌آبی نشود نیز کمک بزرگی به این امر می‌کند.
در مورد گرفتگی‌های عضلانی که دوباره عود می‌کنند و باعث مختل گردیدن خواب شما می‌شوند، شاید نیاز باشد که پزشکتان داروهایی برای شل کردن ماهیچه‌هایتان تجویز کند.

سایر درمان‌ها:

مصرف مکمل‌های ویتامین ب کمپلکس برای کمک به کنترل گرفتگی‌های عضلانی پا، توسط برخی پزشکان توصیه می‌شود. هر چند تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است.

نکات اساسی درمان

اگر دچار گرفتگی عضلانی می‌شوید، انجام اعمال زیر می‌تواند تسکین‌دهنده باشد:

کشش و ماساژ:

ماهیچه و عضله منقبض شده را کشیده، منبسط کنید، سپس آن را به آرامی مالش دهید تا آزاد و شل شود. در مورد گرفتگی ماهیچه ساق پا ، وزن خود را بر روی پای منقبض شده قرار دهید و زانوی خود را به آرامی خم کنید. اگر قادر به ایستادن نیستید در حالیکه پای منقبض خود را باز کرده‌اید بر روی زمین یا صندلی بنشینید.

سعی کنید راس پای آسیب دیده خود را در همان حالی که پای شما همچنان راست و مستقیم باقی مانده است، به سمت سر خود بالا بکشید. این حالت به برطرف شدن گرفتگی عضلات عقب ران شما نیز کمک می‌کند. برای گرفتگی عضلات ماهیچه چهار سر جلوی پا نیز از یک صندلی استفاده کنید، در حالیکه محکم بر روی آن نشسته‌اید، سعی کنید پای آسیب دیده خود را به سمت باسن خود بکشید.

استفاده از گرما یا سرما:

از یک حوله گرم یا تشک برقی بر روی ماهیچه‌های سفت و گرفته خود استفاده کنید.
دوش گرفتن با آب گرم یا جریان آب گرم بر روی ماهیچه منقبض شده نیز می‌تواند موثر باشد.
ماساژ دادن ماهیچه منقبض شده با یخ نیز می‌تواند به کاهش درد کمک کند.

پیشگیری

اقدامات زیر می‌تواند به جلوگیری از گرفتگی‌های عضلانی کمک کند:

از کم‌آبی پرهیز کنید:

در طول روز مقادیر زیادی آب و مایعات بنوشید. این مقدار به آنچه که می‌خورید، جنسیت، میزان فعالیت، آب و هوا، میزان سلامتی، سن و هر گونه دارویی که مصرف می‌کنید دارد.

مایعات به ماهیچه‌های شما کمک می‌کند که منقبض شده و سپس به حالت آرامش خود برگردند. همینطور سلول‌های ماهیچه‌ای را پرآب نگاه داشته و از تحریک‌پذیری آنها جلوگیری می‌کند.

در فواصل زمانی مشخص و در طول فعالیت، مصرف مایعات را جهت تامین ذخایر مایعات بدن فراموش نکنید و به نوشیدن آب و مایعا ت دیگر بعد از اتمام فعالیت ها نیز ادامه دهید.

ماهیچه‌های خود را منبسط کنید:

زمانیکه می‌خواهید ازماهیچه خود برای یک مدت طولانی استفاده کنید، قبل و بعد از آن، به خوبی ماهیچه را منبسط کرده و آن را بکشید.

اگر به هنگام شب دچارعارضه گرفتگی عضلانی در پای خود می‌شوید، قبل از اینکه بخوابید پای خود را منبسط و شل نمایید. ورزش‌های سبک مثل پا زدن برروی یک دوچرخه ثابت برای چند دقیقه قبل از زمان خواب، می‌تواند به جلوگیری از گرفتگی عضلانی به هنگام خواب کمک کند.

ترک سیگار

Sat, 07/16/2016 - 19:34

بعد از چند ساعت از شروع ترک سیگار بدن شما شروع به بهبود از تاثیرات نیکوتین می‌کند، فشارخون، ضربان قلب دمای بدن شما (در کل همه چیزهایی که بخاطر نیکوتین موجود در سیگار بالا بوده‌اند) شروع به کاهش کرده و به سطح سالم‌تری برمی‌گردند، ظرفیت ریه شما افزایش یافته و نای شما آرام می‌شود و با این تغییرات به خون اجازه دریافت میزان بیشتری اکسیژن از ریه داده می‌شود. بدلایل زیادی ترک سیگار یکی از بهترین اقدام‌ها برای سلامت کوتاه مدت و بلندمدت شما می‌باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، ترک سیگار اقدامی چالش برانگیز و مبارزه طلبانه است، میزان سختی ترک سیگار به عواملی که در زیر بیان می‌کنیم بستگی دارد

– تعداد سیگاری که شما روزانه مصرف می‌کنید
– تعداد افراد سیگاری‌ایکه با شما رفت و آمد داشته و به شما نزدیک‌اند(والدین، دوستان و همکاران سیگاری)
– دلیل اینکه شما سیگار می‌کشید(کنترل وزن، موقعیت اجتماعی، تحریک دوستان)

مقصر اصلی اعتیادآوری سیگار، نیکوتین (مخدر اصلی درون تنباکو) می‌باشد. مغز شما سریعا به نیکوتین عادت کرده و با گذر زمان احتیاج شما به میزان بیشتری سیگار و نیکوتین را افزایش می‌دهد. مغز شما برای عادت کردن به نیکوتین و برقراری تعادل، شروع به ترشح مواد شیمیایی می‌کند. مواد شیمیایی درون سیگار مغز را وادار به ترشح دوپامین و نوراپی‌نفرین می‌کند. اگر مغز این دو ماده شیمایی را بیش از حد ترشح نماید، سطح مواد شیمیایی در مغز بهم ریخته و مغز برای مقابله به این مشکل شروع به ترشح مواد شیمیایی ضد نیکوتین می‌نماید. این مواد شیمایی ضدنیکوتین می‌تواند باعث شود زمانیکه سیگار نمیکشید دچار افسردگی و خستگی شوید.

درگذر زمان مغز شروع به پیش‌بینی زمان سیگار کشیدن شما می‌کند و در این هنگام اقدام به ترشح موادشیمایی ضدنیکوتین می‌نماید. این مواد شیمایی ضدنیکوتین باعث می‌شوند، شما احساس خستگی و افسردگی کرده و احساس احتیاج به سیگار نمایید.

محرک به هرچیزیست که مغغز شما با سیگار کشیدن مرتبط می‌کند. محرک‌های هرفردی با دیگران متفاوت است. برای شما ممکن است این محرک بوی سیگار، دیدن زیرسیگاری، دیدن بسته سیگار، خوردن غذا و یا نوشیدنی خاص و یا صحبت با کسانیکه معمولا بهمراهشان سیگار می‌کشید، باشد. بعضی اوقات احساسات شما (شادی یا ناراحتی) می‌تواند محرک سیگار کشیدنتان باشد. یکی از مهم‌ترین کلیدهای ترک سیگار شناختن محرک‌هاییست که شما را به هوس سیگار کشیدن می‌اندازند.

برای ترک کردن سیگار و شروع زندگی سالم راههای مختلی وجوددارد. بعضی از این راهها از بقیه راههای ترک سیگار موثرترند. بهترین شیوه ترک سیگار، شیوه‌ایست که شما می‌تواند شمارا وادار به ترک سیگار کرده و همچنین شیوه‌ایست که با روحیات و علایق شما سازگار باشد. در ادامه بعضی از شیوه‌های ترک سیگار را به شما معرفی می‌کنیم:

روش اول ترک سیگار–بدون کمک دیگران

تقریبا ۹۰ درصد افراد از این روش برای ترک سیگار استفاده می‌کنند و می‌خواهند سیگار را بدون هرگونه کمکی‌ (شامل حمایت نزدیکان، دارو و یا درمان) ترک نمایند. هرچند بیشتر افراد از این روش استفاده می‌کنند، اما کم‌تر از ۱۰ درصد افرادیکه از این شیوه استفاده می‌کنند، موفق می‌شوند.

روش دوم ترک سیگار- رفتار درمانی

برای استفاده از روش رفتار درمانی در ترک سیگار، شما به یک متخصص برای یافتن بهترین شیوه ترک سیگار مراجعه می‌کنید. متخصص رفتاردرمان به شما برای شناسایی محرک‌هایی که باعث احساس هوس سیگار در شما می‌شود و فراهم کردن حمایت عاطفی زمانیکه به آن نیاز دارید، کمک می‌کند.

روش سوم ترک سیگار- درمان با جایگزین کردن منابع نیکوتین

این روش شامل استفاده از آدامس‌ها، چسب‌ها، اسپری‌ها و قرص‌های نیکوتین دار می‌شود. این روش نیکوتین را بدون استفاده از سیگار به بدن شما می‌رساند. این نوع ترک سیگار زمانیکه با رفتاردرمانی ترکیب شود، بهترین نتیجه را می‌دهد.

روش چهارم ترک سیگار- درمان دارویی

بعضی از انواع داروها همچون زیبان (Zyban) و یا چانتیکس (Chantix) برای کمک به ترک سیگار ساخته شده‌اند. این داروها می‌بایست با دستور پزشک تجویز شوند.

روش پنجم ترک سیگار- درمان ترکیبی

استفاده از ترکیبی از روش‌های مختلف ترک سیگار شانس شما را برای رسیدن به هدفتان افزایش می‌دهد. برای مثال، ترکیب رفتاردرمانی با منابع جایگزین، درمان دارویی با منابع جایگزین و … شامل این نوع درمان می‌شوند.

قوانین جدید شما درهنگام ترک سیگار

هنگام ترک سیگار چند نکته و قانون مهم وجود دارد که شما باید رعایت نمایید. این نکات و قوانین شامل:

قانون اول ترک سیگار- محرک‌های خود را بشناسید و از آن‌ها دوری نمایید

سعی کنید از موقعیت‌هایی که باعث تحریک شما به سیگار کشیدن می‌شود، بخصوص در سه ماهه اول ترک سیگار، دوری کنید.

قانون دوم ترک سیگار- سخت‌ترین روزهای ترک سیگار روزهای اول است

اگر از روش ترک سیگاربدون دارو استفاده می‌کنید، سخت‌ترین روزها، روزهای اول است. در این چندروز شما احساس زودرنجی، افسردگی، کندی و خستگی می‌نمایید. بعد از گذراندن این چند روز شما کم کم به حالت عادی برمیگردید(اما هنوز هوس سیگار دارید).

قانون سوم ترک سیگار- تسلیم هوس سیگار نشوید

هرزمانیکه شما هوس سیگار می‌کنید و سیگار نمی‌کشید، شانس ترک سیگار در شما افزایش می‌یابد.

قانون چهارم ترک سیگار- روابط با دوستان غیرسیگاری

شروع به ایجاد روابط جدید با دوستان غیرسیگاریتان نمایید، این کار شانس ترک سیگار در شما را افزایش می‌دهد.

قانون پنجم ترک سیگار- آرام کردن ناراحتی

از آنجا که سیگار کشیدن می‌تواند یکی از عادات شما باشد که به آن علاقه دارید، ترک سیگار می‌تواند باعث ناراحتی در شما بشود، که البته طبیعی می‌باشد. با اینحال باید سعی به آرام کردن این ناراحتی و غم نمایید، چراکه غم یکی از محرک‌های تشویق به سیگار کشیدن می‌باشد.

اگر دوباره شروع به سیگار کشیدن کردید

بازگشت در اعتیادهای قوی همچون اعتیاد به سیگار معمول است. خیلی از افراد قبل از ترک دائمی سیگار چندین بار ترک کرده و دوباره بازگشت می‌کنند. اگر شما بازگشت کردید، حداقل میزان این بازگشت را کم کنید. برای مثال، اگر قبل از ترک روزانه ۸ نخ سیگار می‌کشیدید و پس از بازگشت ۴ سیگار در روز می‌کشید، امیدتان را از دست ندهید، چراکه این یک پیشرفت برای شماست، بیاد داشته باشید که ترک سیگار ممکن است زمان بر باشد.

اختلال در خواب

Sat, 07/16/2016 - 19:29

اختلالات خواب گروهی از سندرم ها است که با علائمی چون اختلال در مقدار خواب، ‌کیفیت یا مدت خواب،‌ و یا رفتارهای فیزیولو‍ژیکی که با خواب در ارتباط است مشخص می شود. هفتاد نوع اختلال خواب وجود دارد. اختلال خواب باعث اختلالات شدید روحی می شود و در روابط اجتماعی،‌حرفه ای و عملکردی بیمار تاثیر می گذارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، خواب یک رفتار اولیه برای انسان محسوب می شود،‌اما دانشمندان تاکنون نتوانسته اند تمام اثرات آن را بر سلامت فرد شناسایی کنند. در طی سی سال اخیر محققین در مورد انواع خواب،‌ الگوهای خواب و رابطه آن با تنفس،‌ضربان قلب،‌امواج مغزی و سایر عملکردهای بدنی به اطلاعات جالبی دست یافته اند.

خواب انسان ۵ مرحله دارد که در ۴ مرحله نخست،‌حرکات غیر سریع چشم همراه با موج مغز با الگوی واحد وجود دارد و تغییرات فیزیکی ایجاد می شود. در مرحله پنجم فرد خواب می بینید و در این مرحله حرکات چشم سریع است.

اختلالات خواب بر اساس علت آنها دسته بندی می شوند. اختلالات اولیه خواب از سایر اختلالات خوابی که علت آنها اختلالات ذهنی ،‌مصرف دارو،‌سوء مصرف مواد و یا وضعیت نیست،‌تشخیص داده می شود.

علل اختلالات خواب شامل سوء مصرف مواد و یا سایر اختلالات ذهنی و جسمی،‌افسردگی،‌ اضطراب،‌اختلالات روانی،‌بیماری های عصبی مزمن ،‌پارکینسون،‌هانگتینگتون،‌انسفالیت ویروسی،‌بیماری مغزی،‌هایپوتیروئیدیسم و هیپوتیروئیدیسم می باشد.

از سوی دیگر مصرف بی رویه داروها،‌الکل و کافئین در الگوی خواب تداخل ایجاد می کند. داروهایی چون آنتی هیستامین ها،‌کورتیکواستروئید ها ،‌ داروهای ضد آسم و داروهایی که سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار می دهند،‌منجر به بروز اختلالات خواب می شوند. در بعضی موارد با تغییر فصول به خصوص در فصول پاییز و زمستان،‌اختلالات خواب شیوع می یابد.

اختلالاتی چون راه رفتن در خواب،‌ کابوس در شب و یا سندروم آپنه در خواب ( مکثهای ۱۰ تا ۶۰ ثانیه ای در بین خرخرهای فرد که در واقع نشانگر قطع تنفس است.) در بچه ها مشاهده می شود.

علائمی چون بی خوابی و خواب آلودگی در طول روز،‌عدم توانایی در به خواب رفتن‌، بیدار شدن در طول شب و عدم توانایی در به خواب رفتن مجدد پس از این بیدار شدن ها در این بیماران مشاهده می شود. درمان این اختلالات به علل ایجاد کننده آن ها بستگی دارد. به عنوان مثال اگر افسردگی منجر به اختلالات خواب شود،‌داروهای ضد افسردگی این اختلال را نیز برطرف می کند.

در صورت ابتلا به این اختلالات حتما به پزشک مراجعه نمایید. روان درمانی برای بیمارانی که علاوه بر اختلالات خواب به سایر اختلالات روانی نیز مبتلا هستند پیشنهاد می شود.

“بهداشت خواب ” یا آموزش خواب، متدهایی را برای افزایش خواب به بیماران آموزش می دهد که شامل موارد ذیل است :

۱ تا زمانی که کاملا خواب آلود نشده اید به تخت خواب نروید.

۲ از کار،‌مطالعه و تماشای تلویزیون در اتاق خواب خودداری کنید.

۳ هر صبح در ساعت مشخص از خواب بیدار شوید.

۴ از مصرف سیگار و مایعات حاوی کافئین خودداری کنید.

۵ تمرینات بدنی و نرمش را هر روز در صبح زود انجام دهید. زیرا با خستگی فیزیکی و جسمی، شروع خواب خوبی خواهید داشت.

۶ مصرف مایعات را پس از شام کم نمایید.

۷ روش های آرام سازی و تفکر را بیاموزید.

۸ قبل از خواب به موسیقی های ملایم گوش فرا دهید، مطالعه نمایید، دوش با آب گرم بگیرید و یا یوگا تمرین کنید.

۹ محیط خواب خود را از لحاظ نور،‌صدا و دما کنترل نمایید.

۱۰ مکان خواب شما باید در جایی باشد که شما در آنجا احساس آرامش کنید. بنابراین یک اتاق ساکت و‌تاریک برای خود فراهم نمایید.

۱۱ اگر در عرض ۱۵ تا ۲۰ دقیقه پس از رفتن به تختخواب،‌به خواب نرفته و بیدار ماندید از رختخواب خارج شده و یک فعالیت سبک و آرام بخش انجام دهید و پس از اینکه احساس خواب آلودگی کردید به رختخواب باز گردید.

۱۲ از خوابیدن در طول روز خودداری نمایید.

۱۳ افرادی که از خرخر و آپنه خواب رنج می برند،‌بهتر است وزن خود را کاهش دهند. از خوابیدن به پشت خودداری نموده و در زمان خوابیدن سر خود را بالاتر از سطح بدن قرار دهند.

تغییر روش زندگی

بیماران مبتلا به اختلالات خواب به ترک سیگار،‌الکل و یا سوء مصرف داروها ،‌کاهش وزن برای بهبود وضعیت راه هوایی فوقانی تشویق می شوند. بهتر است تماشای فیلم و تلویزیون در کودکانی که در نیمه شب دچار کابوس می شوند کاهش یابد.

افرادی که از اختلالات خواب رنج می برند و همچنین به اضطراب و یا استرس های روانی مبتلا هستند باید تحت درمان متناوب قرار بگیرند. تمرینات آرام سازی،‌حرکات تنفسی و یوگا می تواند سیکل بدخوابی را بهبود بخشد. یوگا به افراد کمک می کند تا کشش عضلات راحت شود. تمرینات تنفسی و آرام سازی بدخوابی را از فرد دور می سازد.

حذف غذاهای محرک مانند قهوه،‌کولا و شکلات و عدم مصرف غذا در آخر شب درمان اختلالات خواب را میسر می سازد.

بروسلوز

Sat, 07/16/2016 - 19:24

بروسلوز از بیماری هایعفونی واگیرداری است که به لحاظ مشترک بودن بین انسان و دام، جایگاه ویژه ای دارد. این بیماری ضررهای اقتصادی بی شماری به صنعت دامپروری کشورهایی چون ایران تحمیل میکند برجسته ترین این زیان ها سقط جنین و عواقب پس از آن است که گله را از حیزانتفاع خارج می سازد. با وجود این ، درگیر بودن سلامت انسان ها و نیاز به ریشه کنیبیماری در جمعیت های حیوانی به عنوان پایه و اساس محو بیماری در جوامع انسانی ضرورتبرری و تحقیقی هکه جانبه پیرامون این بیماری را بیش از پیش هویدا می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، تب مالت (بروسلوزیس) نوعی باکتری عفونی است که از حیوان به انسان و بیشتر از طریق شیر، پنیر و سایر لبنیات غیر پاستوریزه منتقل می شود. به طور نادری باکتری عامل تب مالت می تواند از طریق هوا یا تماس مستقیم با حیوانات آلوده انتقال یابد.

علائم تب مالت می تواند شامل تب، درد مفاصل و خستگی باشد. معمولاً عفونت می تواند با آنتی بیوتیک درمان شود. ممکن است درمان چند هفته تا چند ماه به طول بیانجامد با این حال دوره های عود شایع است.

اگرچه تب مالت در ایالات متحده آمریکا شایع نیست، اما این بیماری صدها هزار انسان و حیوان را در سرتاسر جهان درگیر کرده است. پرهیز از مصرف لبنیات غیر پاستوریزه و احتیاط کردن در برخورد با حیوانات می تواند به پیشگیری از تب مالت کمک کند.

تاریخچه بیماری درجهان:

عامل بیماری بروسلوز برای اولین بار در سال ۱۸۸۷ توسط یک پزشکانگلیسی به نام دیوید بروس از طحال سربازی که در اثر تب مالت یا تب مدیترانه ایمرده بود، جدا گردید. او این باکتری را بروسلا ملی تنسیس نامید. ده سال بعد، یکدامپزشک دانمارکی به نام فردریک بنگ، بروسلا ابورتوس را از جنین سقط شده گاو جدانمود. بروسلا ملی تنسیس در سال ۱۹۰۵ از شیر بز ، در سال ۱۹۴۷ از مزرعه داری کهدارای تعدادی گاو مبتلا به بروسلوز بود، در سال ۱۹۵۲ در شمال فرانسه از خرگوشصحرایی و در سال۱۹۶۳ در آرژانتین از گوسفند جدا گردید و برای اولین بار ثابت شد کهاین باکتری به طور طبیعی عامل بروسلوز گوسفندی نیز است.

در سال ۱۹۱۴ جاکابتراوم میکروبی از همین نوع را به نام بروسلا سوییس از جنین سقط شده خوک جدا کرد. درسال ۱۹۱۸ خانم اوانس شباهت کامل باکتری هایی را که در بیماری انسان و حیوانات دخالتداشته، بررسی و ثابت نمود. در همین سال امکان وجود عفونت در مادیان و اسب به اثباترسید. در سال ۱۹۵۳ بودل و بویز در نیوزیلند و استرالیا، بروسلا اویس را از قوچ جداکردند و در همین سال سیمونز و هال همین را از بره سقط شده جدا نموده، آن را عاملسقط جنین در میش ها دانستند.

بروسلا نئوتوما نخستین بار توسط استینر و لاک ماندر سال ۱۹۵۷ از یک موش جنگلی به نام نئوتومالپیدا جدا شد. در سگ عامل بروسلوز اولینبار در سال ۱۹۶۶ در امریکا و انگلستان جدا گردید و در سال ۱۹۶۸ این ارگانیسم توسطکارمیچل و برونر تشخیص داده شد و آن را بروسلا کنیس نامیدند.

تاریخچه بیماری در ایران:

برای اولین بار در سال ۱۹۳۲وجود بروسلوز در انسان توسط کارشناسان انستیتو پاستور مشخص گردید. دلپی و کاوه درسال ۱۹۴۴ در موسسه رازی به وسیله کشت از شیردان یک گوساله سقط شده بروسلا ابورتوسرا جدا کردند. در سال ۱۹۵۰ در یک واگیری سقط جنین در میش های اطراف اصفهان وجودمیکروب بروسلا ملی تنسیس در جنین های سقط شده و همچنین شیر میش های آن ناحیه توسطموسسه رازی به اثبات رسید.

انتسار و اردلان در سال ۱۹۵۵ این میکروب را از جنینسقط شده گاو در سال ۱۹۶۲ از شیر گاو جدا نمودند. در سال ۱۹۶۲ وجود بروسلا ملی تنسیسدر نیشابور به اثبات رسید و در سال ۱۹۷۱ بروسلا سوییس در حومه حصارک از خوک جداگردید. در ایران اولین گزارش از جداسازی بروسلا ابورتوس از گوسفند بروسلوز عنوانعامل سقط جنین در آن حیوان در سال ۱۹۸۲ توسط ذوقی و عبادی ارائه شد. در سال های۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بروسلا ملی تنسیس از شتر توسط ذوقی و عبادی جدا شد. در سایر نواحیایران وجود بروسلوز در انسان و دام ها به اثبات رسده است.

سبب شناسی:

جنس بروسلا به شش گونه بروسلا آنفلوانزای، بروسلا ملی تنسیس،بروسلا سوییس، بروسلا کنیس، بروسلا نئوتوما و بروسلا اوویس طبقه بندی می گردد. بهاستثنای بروسلا نئوتوما و احتمالاً بروسلا کنیس و بروسلا اوویس دیگر گونه هایبروسلا در اکثر نقاط دنیا منتشرند.

انواع مختلف باکتری بروسلا نسبت به عفونتیکه در میزبان اصلی ایجاد می نمایند از یکدیگر متمایز می گردند و از این نظر بروسلاابورتوس در اصل گاو را آلوده می سازد وبی گاهی اوقات به گاو میش، شتر، آهو، سگ،اسب، گوسفند، بز و انسان انتقال می یابد.

میزبان اصلی بروسلا کنیس، سگ است امابه طور اتفاقی باعث عفونت در انسان نیز می گردد. بروسلا ملی تنسیس باعث عفونت درگوسفند و بز می شود ام ممکن است به گاو و انتسان نیز منتقل گردد.

بروسلانئوتوما تنها نوع شناخته شده ای است که فقط موش جنگلی را آلوده ساخته و هیچ موردیاز عفونت طبیعی در دیگر حیوانات و انسان تا کنون گزارش نشه است.

بروسلا سوییساز نظر میزبان اصلی نسبت به دیگر گونه ها دامنه وسیع تری دارد.

میزبان اصلی بایوتیپهای ۳،۲،۱ بروسلا سوییس، خوک است ولی ممکن است به دیگر حیوانات از جمله سگ، خرگوش،جوندگان و انسان نیز منتقل گردند. بایوتیپ ۴ بروسلا سوییس در اصل باعث ایجاد عفونتدر گوزن شمالی می گردد ولی همچنین ممکن است به سگ و انسان نیز انتال یابد.

خصوصیات باکتری:

بروسلا ها باسل های کوچک یاکوکوباسیل، غیر متحرک، فاقد هاگ و گرم منفی اند. اندازه آن ها متغیر و به طول۶/. تا۲ میکرون و عرض ۳/. تا ۵/. میکرون است. این ارگانیسم ها معمولاَ بصورت گروهی و گاهینیز به صورت انفرادی دیده می شوند و در کشت های آزمایشگاهی به ثورت زنجیر یا رشتهکوتاهی در می آیند. ارگانیسم در مقابل اسید مقاوم نبوده، اما در رنگ زدایی توسطاسیدهای ضعیف مانند اسید استیک ۵/. درصد می توانند مقاومت کند. این خصوصیت باکتریدر تکنیک رنگ آمیزی بروسلا که برای تشخیص استفاده می شود، به کار گرفته می شود.

خصوصیات کشت باکتری:

رشد باکتری بر روی محیط هایآزمایشگاهی کند بوده، اغلب در دمای ۲۷ درجه ساتیگراد قبل از ۴۸ ساعت محسوس نیست. درکشت های اولیه، بروسلا ابورتوس و بروسلا سوییس خیلی ضعیف رشد کرده نیاز به ۵ تا ۱۰درصد CO2 دارند. در حالی که گونه های دیگر در اتمسفر معمولی رشد می کنند.

پرگنهگونه های صاف روی آگار مغذی پس از ۴ ساعت در دمای ۳۷ درجه ساتیگراد حدود ۵/. میلیمتر قطر دارند و به شکل گرد، محدب وکدر با سطح صاف و برّاق هستند. پرگنه ها پساز ۲ تا ۳ روز در گرمخانه بزرگ می شوند پرگنه گونه های ناصاف، بزرگ تر، پهن تر وزرد کم رنگ بوده و ظاهر دانه ای دارند.

محیط های جامد متعددی برای کشت مناسببروسلا ها توصیه شده است که شامل آگار سرم دار، تریپتوز آگار، آگار سرم داراینفیوژن کبد، دکستروز سیب زمینی یا گلیسرول سیب زمینی و محیط های اختصاصی همراه بابا آنتی بیوتیک هستند. سرم استفاده شده در محیط کشت نباید حاوی پادگن علیه بروسلاها باشد.

باکتری ها، محیط های مایع را به آهستگی کدر کرده، به صورت رسوب دانهای نرم که پس از مدت طولانی در گرمخانه به صرت چسبنده در می آیند، دیده می شود.
اگرچه ارگانیسم قند های متعددی را مورد استفاده قرار می دهد، اما مقادیر اسید وگاز تولید شده به حدی کم است که برای تشخیص گونه های بروسلا قابل استفاده نیستند واین خاصیت در تشخیص جنس بروسلا با ارزش است.

آزمایش تولید H2S همراه با سایرخصوصیات برای تشخیص گونه های بروسلا مفید است ، تولید H2S توسط گونه های آمریکاییبروسلا سوییس شدید و توسط گونه های بروسلا ابورتوس خفیف است. گونه های دانمارکیبروسلا سوییس، H2S تولید نمی کنند و بروسلا ملی تنسیس هم معمولاَ H2S منفی است.

فعالیت های اوره آزی در گونه های امریکایی و دانمارکی بروسلا سوییس زیاد، دربروسلا ابورتوس کم و در بروسلا ملی تنسیس متغیر است.

حساسیت بروسلا ها نسبت بهرنگ های مختلف برای تشخیص گونه های متعدد ارگانیسن به کار می رود. رنگ های مورداستفاده تیونین، فوشین بازی، متیل ویولت و پیرونین هستند. اکثر گونه های بروسلاابورتوس توسط تیونین مهار شده ولی فوشین بازی آن ها را مهار نمی کند، در صورتی کهبروسلا سوییس توسط فوشین بازی مهار شده اما به وسیله تیونین مهار نمی شود.

مقاومت باکتری ها در مقابل عوامل فیزیک و شیمیایی:

بروسلا ها در دمای۶۰درجه سانتیگراد در مدت ۱۰ دقیقه از بین می روند.

پاستوریزاسیون شیر نیز آن ها رااز بین می برد. بروسلا به PH اسیدی، مواد ضد عفونی کننده و نور مستقیم خورشید حساسهستند؛ اما در جنین هایی که در معرض نور خورشید نباشند، ماه ها زنده می می مانند.

ارگانیسمبه مدت طولانی در دمای پایین، به مدت یکسال یا بیشتر در دمای ۸ درجهسانیگراد در مدفوع زنده می ماند و برای مدت خیلی طولانی در دمای ۴۰- درجه ساتیگرادمی توان آن را نگهداری کرد.

برسلوز درانسان:

بیماری در انسان به دلیل تماس با حیوانات عفونی و یا بلع شیر ومحصولات لبنی آلوده حادث می گردد. علائم بروسلوز در انسان غیر اختصاصی می باشد.

سبب شناسی:

چهار گونه از بروسلا موجب بروز عفونت در انسانمی گردد که به ترتیب شدت بیماری زایی شامل بروسلا ملی تنسیس ، بروسلا سوییس ،بروسلا ابورتوس و بروسلا کنیس مطرح می باشد.

اپیدمیولوژی:

موارد آلودگی با بروسلا به مراتب بیشتر ازدیگر آلودگی های باکتریایی است که دلالت بر حساسیت ویژه انسان دارد. بیماری درحیوانات هم به طریق جنسی و هم از راه بلع مواد آلوده بروز می نماید اما در انسان بهدنبال بلع محصولات دامی آلوده یا تماس پوست ناسالم با باکتری رخ می دهد.

در امریکا میزان ابتلای مردان به زنان ۶ به ۱ گزارش شده است. چنین به نظر می رسد که تنها حدود۴ درصد از موارد ابتلا به بروسلوز شناخته و گزارش می شود. بروسلوز عمدتا یک بیماریشغلی است. دامپزشکان برر حسب اتفاق ممکن است با باکتری تخفیف حدت یافته و زندهبروسلا ابورتوس در حین واکسیناسیون آلوده شده وبیم خفیفی را نشان دهد. در سطح جهانبروسلا ملی تنسیس مهم ترین عامل بروسلوز محسوب می شود.

مطالعات اپیدمیولوژیبیماری در انسان نشان داده است در مناطق روستایی بیماری به صورت مستقیم و غیرمستقیم به انسان سرایت می کند در حالی که در مناطق شهری محصولات پاستوریزه نشدهباعث سرایت بیماری به انسان می شود.

در صورت استفاده از کود آلوده، سبزیجاتتازه ممکن است به بروسلا آلودگی داشته باشد که از موارد انتقال بروسلوز انسانی بامنشاء ناشناخته است.

تغییرات فصلی بیماری در موارد انسانی بیشتر در اواخرزمستان و اوایل بهار و در ارتباط با دوره پایانی آبستنی اتفاق می افتد.

بیماری زایی و آسیب شناسی:

با تهاجم باکتری به بدن توسطلوکوسیت ها ی پلی مورفونوکلور و ماکروفاژها برخی از باکتری ها نابود شده اما گروهیدیگر در این سلولها تکثیر یافته و سپس از طریق سیستم لنفاوی به غدد لنفاوی ونهایتاَ به خون راه می یابند و نتیجه باکتریمی که به سیستم رتیکلو اندو تلیال درکبد، طحال و مغز استخوان و سایر اندام ها چون کلیه ها سرایت می نماید.

بروسلا هاموجود در درون سلول در برابر پادتن و آنتی بیوتیک ها مصون خواهد ماند. واکنش بافتیدر برابر بروسلا با تشکیل گرانولوما می باشد. بروسلا ابورتوس بیماری ملایمی همراهگرانولوماهای غیر پنیری در کبد و اندام های رتیکلواندوتلیال به دنبال دارد.

بروسلا سوییس بیماری شدیدتری همراه با ضایعات موضعی چرکی و گرانولوماهای پنیریایجاد می کند. بروسلا ملی تنسیس شدیدترین نوع بیماری را ایجاد می کند. بروسلا کنیسبیماری مشابه بروسلا ابورتوس ایجاد می کند. شواهد مستندی در مورد سقط جنین هایانسانی در بروسلوز به دست نیامده است.

نشانه ها

علائم تب مالت می تواند هر زمانی از چند روز تا چند ماه پس از ابتلا به عفونت بروز نماید. علائم و نشانه ها مشابه آنفولانزا بوده و عبارتست از:

• تب
• لرز
• تعریق
• ضعف
• خستگی
• درد کمر، مفاصل و عضلات
• سردرد

علائم تب مالت می تواند پس از چند هفته تا چند ماه از بین رفته و مجدداً عود کند. در برخی افراد، تب مالت می تواند مزمن باشد و علائم تا چند سال حتی پس از درمان پایدار باقی بماند. علائم و نشانه های بلند مدت شامل خستگی، تب، آرتریت و ورم مهره های ستون فقرات است.

علت

تب مالت بر حیوانات وحشی و اهلی اثر می گذارد. گله های گاو، بزها، گوسفند، خوک، سگ، شتر، گراز، گوزن شمالی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری قرار دارند. نوعی از تب مالت بر پورپوس، سیل بی گوش و نوع خاصی از وال ها اثر می گذارد. باکتری می تواند از حیوان به انسان به سه طریق انتقال یابد:

• محصولات لبنی غیرپاستوریزه. باکتری بروسلا در شیر حیوانات آلوده می تواند از طریق شیر، بستنی، کره و پنیر غیرپاستوریزه به انسان منتقل شود. همچنین باکتری می تواند از طریق گوشت خام یا نیم پز شده حیوانات آلوده به انسان منتقل گردد.

• اسنتشاق. باکتری بروسلا به راحتی در هوا پراکنده می شود. کشاورزان، تکنسین های آزمایشگاه و کارگران کشتارگاه ها می توانند این باکتری را استنشاق کنند.

• تماس مستقیم. باکتری در خون، مایع منی یا جفت حیوانات آلوده می تواند از طریق زخم وارد جریان خون شود. از آنجایی که تماس معمول با حیوانات – لمس کردن، شانه کردن موی حیوانات و بازی کردن با آنها – سبب آلودگی نمی شود، به ندرت افراد از طریق حیوانات اهلی خود آلوده می شوند. همچنین افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند هم باید از تماس با حیوانات آلوده پرهیز نمایند.
معمولاً تب مالت از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود، اما در موارد نادر زنان از طریق بارداری یا شیردهی می توانند بیماری را به نوزادان خود منتقل کنند. به طور نادری تب مالت از طریق تماس جنسی یا انتقال خون آلوده یا پیوند مغز استخوان انتقال می یابد.

عوامل خطر

تب مالت در ایالات متحده آمریکا نادر است. سایر مناطق جهان شیوع بالاتری از این بیماری دارند، به ویژه:

• مناطق اطراف دریای مدیترانه
• اروپای شرقی
• آمریکای لاتین
• آسیا
• آفریقا
• سرخپوستان
• خاورمیانه

در افرادی که در این مناطق زندگی کرده و یا به آنجا سفر می کنند، احتمال مصرف پنیر بز غیرپاستوریزه وجود دارد که به آن پنیر محلی نیز می گویند. پنیر غیرپاستوریزه از مکزیک وارد می شود و با بسیاری از انواع تب مالت در آمریکا در ارتباط است.

مشاغل در معرض خطر

افرادی که با حیوانات کار می کنند یا با خون آلوده تماس دارند، در معرض خطر بیشتری برای تب مالت قرار دارند، از جمله:

• دامپزشکان
• کارگران مزارع دامداری
• گاوچرانان
• کارگران کشتارگاه ها
• شکارچیان
• میکروبیولوژیست ها

عوارض

تب مالت می تواند بر هر عضوی از بدن از جمله سیستم باروری، کبد، قلب و سیستم اعصاب مرکزی اثر بگذارد. تب مالت مزمن می تواند سبب ایجاد عارضه در یک عضو یا در کل بدن شود. عارضه ممکن این بیماری عبارتست از:

• عفونت لایه درونی قلب (اندوکاردیت). این مشکل یکی از جدی ترین عوارض تب مالت است. اندوکاردیت درمان نشده می تواند به دریچه های قلب آسیب زده و یا آنها را تخریب کند که مهمترین عامل مرگ و میر مرتبط با تب مال است.

• آرتریت. عفونت مفاصل با درد، سفتی و تورم در مفاصل به ویژه در زانو، لگن، قوزک، مچ و کمر مشخص می گردد. درمان عفونت مفاصل بین مهره های کمری یا لگنی می تواند مشکل تر باشد و منجر به آسیب های دائمی گردد.

• التهاب و عفونت بیضه ها. باکتری هایی که سبب تب مالت می شوند می توانند منجر به عفونت بیضه ها و کلاف پیچیده ای شود که مجرای وابران را به بیضه ها متصل می کند. از این مسیر، عفونت به بیضه ها رسیده و سبب درد و تورم شود که گاهی شدید است.

• التهاب و عفونت کبد و طحال. تب مالت می تواند سبب آسیب به کبد و طحال گردد و سبب بزرگتر شدن آنها نسبت به اندازه نرمال گردد.

• عفونت سیستم اعصاب مرکزی. این مشکل شامل بیماری های تهدید کننده زندگی از جمله مننژیت (التهاب پرده اطراف مغز و نخاع) و انسفالیت (التهاب مغز) است.

آمادگی برای ویزیت پزشک

اگر احتمال می دهید که تب مالت دارید ابتدا به پزشک خانواده خود و یا یک پزشک عمومی مراجعه نمایید. ممکن است به متخصص بیماری های عفونی ارجاع داده شوید.

تشخیص تب مالت به فهمیدن زمان و چگونگی مواجهه با باکتری عامل بیماری بستگی دارد. شما می توانید با آمادگی برای پاسخگویی به اطلاعات مورد نیاز به پزشک کمک نمایید.
آنچه می تواند انجام دهید

پیش از ملاقات با پزشک، ممکن است از شما خواسته شود به چنین سؤالاتی پاسخ دهید:

• چه زمانی برای اولین بار متوجه علائم خود شدید؟
• آیا لبنیات غیرپاستوریزه از جمله پنیرهای محلی مصرف کرده اید؟
• آیا شغل شما به گونه ای است که با حیوانات یا امعاء و احشاء حیوانی در ارتباط هستید؟
• آیا طی سال گذشته به کشورهای خارجی سفر کرده اید؟
• آیا در آزمایشگاهی کار می کنید که ارگانیسم های عفونی وجود دارد؟
• آیا اخیراً به شکار رفته اید؟

آنچه از پزشک خود انتظار دارید

طی معاینات بالینی ممکن است پزشک چنین سؤالاتی بپرسد:

• از شما بخواهد مفاصل خود را تکان داده تا درد و سفتی را بررسی نماید.
• شکم شما را فشار می دهد تا بررسی کند آیا ارگان های شما بزرگ شده یا احساس درد دارید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

تشخیص تب مالت به ویژه در مراحل اولیه می تواند مشکل باشد، چرا که علائم آن مشابه بیماری های دیگر از جمله آنفولانزا است. اگر تب به شدت بالا رفت، درد یا ضعف عضلانی یا سایر عوامل خطر بیماری را داشتید یا تب شما پایدار بود به پزشک مراجعه نمایید.

آزمایش های تشخیصی

معمولاً پزشک تشخیص تب مالت را با استفاده از نمونه های خون یا مغز استخوان برای بررسی باکتری بروسلا تأیید می کند و یا با استفاده از آزمایشات خون آنتی بادی باکتری را بررسی می نماید. برای کمک به تشخیص عوارض تب مالت، ممکن است تست هایی از این قبیل لازم شود:

• اشعه ایکس. اشعه ایکس می تواند تغییرات مفاصل و استخوان ها را مشخص نماید.

• سی تی اسکن یا MRI. این روش های تصویربرداری به تعیین التهاب یا آبسه های در مغز یا سایر بافت ها کمک می کند.

• کشت مایع مغزی نخاعی. در این تست نمونه کوچکی از مایع اطراف مغز و نخاع برداشته می شود تا عفونت هایی از جمله مننژیت یا انسفالیت بررسی شود.

• اکوکاردیوگرافی. در این تست از امواج صوتی برای ایجاد تصویر از قلب استفاده می شود تا نشانه های عفونت یا آسیب قلبی بررسی شود.

درمان دارویی

درمان با هدف تسکین علائم، پیشگیری از عود بیماری و عوارض انجام می گیرد. احتمالاً لازم است بیمار برای حداقل ۶ هفته آنتی بیوتیک دریافت نماید و علائم پس از چند ماه از بین می رود. البته ممکن است این بیماری پس از مدتی برگشته و مزمن شود.

پیشگیری

برای کاهش خطر ابتلا به تب مالت، به این نکات توجه نمایید:

• از مصرف لبنیات غیر پاستوریزه خودداری نمایید. در سالهای اخیر در آمریکا، تعداد اندکی بیمار مبتلا به تب مالت شناسایی شد که با محصولات لبنی غیرپاستوریزه در ارتباط بود. هنوز بهترین راه پیشگیری از این بیماری پرهیز از مصرف شیر، پنیر و بستنی غیرپاستوریزه است. اگر به کشورهای خارجی سفر کرده اید از مصرف لبنیات پرهیز نمایید.

• گوشت ها را به طور کامل طبخ نمایید. تمام گوشت ها را تا زمانی حرارت دهید تا دمای درونی آن به ۱۶۵-۱۴۵ درجه فارنهایت (۷۴-۶۳ درجه سانتی گراد) برسد. در زمانی که بیرون غذا میل می کنید گوشت هایی را سفارش دهید که بخوبی پخته شده باشد. بعید است که گوشت حیوانات اهلی در آمریکا آلوده به باکتری بروسلا باشد اما طبخ صحیح سبب می شود باکتری های مضر مثل سالمونلا و اشریشیاکلی از بین برود. در زمانی که به کشورهای خارجی سفر می کنید از خرید گوشت از بقالی ها پرهیز نموده و گوشت هایی را سفارش دهید که بخوبی پخته شده باشد.

• دستکش بپوشید. اگر دامپزشک، کشاورز، شکارچی یا کارگر کشتارگاه هستید باید در زمان کار با حیوانات مرده یا بیمار و یا بافت حیوانات و همچنین در زمان کمک به تولد نوزاد حیوانات از دستکش های پلاستیکی استفاده نمایید.

• به نکات ایمنی در مکان های پرخطر دقت نمایید. اگر در آزمایشگاه هستید در شرایط ایمنی مناسب با نمونه ها کار کنید. تمام کارگرانی که با آلودگی مواجهه داشته اند را فوراً درمان نمایید. کشتارگاه ها نیز باید از اقدامات پیشگیرانه مثل جداسازی محل کشتار از سایر نواحی و استفاده از لباس محافظ پیروی نمایند.

• واکسیناسیون حیوانات اهلی. در آمریکا، برنامه های واکسیناسیون برای ریشه کنی تب مالت در گله ها انجام می شود. از آنجایی که واکسن تب مالت، باکتری زنده استفاده شده است می تواند سبب ایجاد بیماری در افراد شود. اگر شخصی به طور اتفاقی در زمان واکسیناسیون حیوانات با سوزن واکسن آلوده شود باید فوراً تحت درمان قرار گیرد.